Dagboek

Hier wil ik af en toe iets schrijven over hoe ik het schilderen en schrijven beleef en mijn eventuele voortgang als beeldend kunstenaar en dichter.

Woensdag 8 februari 2012.

Eindelijk is het dan winter. De schaatskoorts meet 42 graden. Gevaarlijk dus voor vele harten die uitkijken naar de Elfstedentocht. Ik ben jaloers. Hoe zou het zijn als bijna alle harten zo hart zouden kloppen voor de kunst? Afgelopen jaar (2011) heb ik niks verkocht. Alleen maar weggegeven aan vrienden en/of familie. Dat blijkt een lucratieve manier om voorraad te doen slinken en hopelijk genieten ze er nog jaren van.
Wat is de stand van zaken: Henk van Klinken en ik houden kunstruimte S10 nog steeds draaiende en ik moet zeggen met ca. 20 bezoekers per zaterdagmiddag zijn we dik tevreden. Veel kunstminnenden komen binnen en kopen of maken alleen een praatje. Altijd over kunst, verder geen flauwekul. Gelukkig verkoopt Henk af en toe een schilderij. Daarnaast hebben we tot maart keramiek van Bouk Helmers. Erg goed en mooi werk. Ook van haar hebben we een paar stukken mogen verkopen!
Hoe ik er zelf in sta, weet ik op dit moment niet zo. Door mijn werk als oppas bij een gezin in Groningen kom ik weinig tot niet tot schilderen. Soms vind ik dat ook wel best, maar soms gaat het aan me vreten. Door de onregelmatige werktijden, soms tot ’s avonds laat, hou ik weinig energie en ruimte in mijn hoofd over om te gaan schilderen. Tenminste aan een groot doek waar ik al een half jaar mee bezig ben. En daardoor komt de twijfel weer binnen:
Moet ik nog wel – wil ik nog wel? Wat is de zin van dit alles? Het schrijven ligt helemaal onder in de la en dat terwijl mijn omgeving aan het vissen is wanneer er weer iets nieuws uitkomt. Laat ik het zo zeggen: het broeit wel, maar wil nog niet naar buiten komen.
Gezegend zijn de “kunstenaars” die ofwel een man/vrouw met verdiensten ofwel een uitkering hebben. Laten zij het maar doen! Ik ben even afwezig. Oh, ja, ik doe wel mee aan een regiodag in Rotterdam, zondag 11 maart, wie wil mag komen kijken. Zie www.kunstdagen.nl . Entree zes euro, dat dan weer wel.

Dinsdag 18 oktober 2011.

We, Henk en ik, doen met kunstruimte S10 mee aan de nationale kunstweek van 5 t/m 13 november. Vorig jaar deden we als enige in Winschoten mee en nu zijn er nog twee andere deelnemers. Het lijkt erop dat we stimulerend bezig zijn voor anderen. We vinden dat erg leuk en hopen op veel kijkers/kopers. We zijn extra middagen open en wel op 5, 6, 9, 12 en 13 november. De wanden hangen van boven tot onder vol met werk van Henk en mij en is zo een kleurrijk geheel geworden. Voor de bezoekers hebben we minischilderijtjes gemaakt en natuurlijk is er het jaarboek Kunstenaars 2012. Die kunnen bezoekers gratis aanvragen als ze bij twee deelnemers van de Kunstweek zijn geweest.
Deze zomer hebben we een expositie gehad van Liesbeth Gloudemans. Hier waren we niet helemaal tevreden over. Op één of andere manier hadden we er niets mee en dan is het ook moeilijk om aan de man te brengen. Voorlopig laten we alleen ons eigen werk zien en hebben we in het voorjaar weer een gastexpositie.

Dinsdag 9 augustus 2011.

Vakantietijd! Zelf ben ik drie weken vrij. De kinderen zijn allemaal met hun ouders op vakantie. Het gekke is dat ik moet wennen aan mijn vrijheid. Ik ben begonnen met een boek te lezen over Lucian Freud. Hij is twee weken geleden overleden en hoewel ik zijn werk wel kende, ga ik er toch anders tegenaan kijken en zie nu pas wat een geweldige schilder hij was. Kon ik daar maar voor een half procent aan tippen! Toch stimuleert het me wel weer hard aan het werk te gaan en heeft het boek me overtuigd dat niets zomaar aan komt waaien.
In Winschoten hangt nu werk van Liesbeth Gloudemans-van der Eb. Het is niet het werk dat ik graag zie, maar smaken verschillen nu eenmaal. Van het werk van Rasim en Wava is helaas niets verkocht. Ik had het ze graag gegund en het was heel goed werk. De recessie speelt nog altijd een rol, denk ik. Wel heeft Henk enkele stukken verkocht, maar de prijzen van zijn werk zijn nog te betalen. Het is wel telkens een opsteker als er weer iets de deur uitgaat en het maakt ons niet uit of het van Henk of van mij is.
Op dit moment, tot eind september, hangt er ook werk van mij in het Hoogveen te Stadskanaal. Dat is een verzamelgebouw met verschillende bedrijven, o.a. een fysiopraktijk. Ik ben tevreden met de inrichting van de expositie en het is goed om ook je werk op een andere plaats dan Winschoten te laten zien.

Dinsdag 12 juli 2011.

We zitten al weer een eind in de zomer en hebben een droog voorjaar achter de rug. De vijver bij mijn huidige woonplaats is flink gekrompen. De kikkers en vissen gedijen er echter goed bij. Het is hier heerlijk wonen en ware het niet dat ik het zo druk heb met oppassen dan zou er waarschijnlijk wel weer een dichtbundel verschenen zijn. Echter, de kinderen hebben me harder nodig dan mijn lezers, dus de laatstgenoemden moeten maar even wachten op een eventuele nieuwe uitgave. Of kan het zijn dat mijn schrijftalent me in de steek laat. Ik ben de biografie van Vasalis aan het lezen en ook zij had door andere drukke werkzaamheden geen tijd meer om een goed product in de markt te zetten. Nu wil ik me niet met haar vergelijken, maar in de grond is het probleem hetzelfde, denk ik.
Wel ben ik begin juni een week naar Texel geweest en hebben Henk en ik weer aan het strand geschilderd. We hadden goed weer en het werk vlotte snel. Over één van de twee schilderijen ben ik tevreden. Die staat nu in de kamer te kijk. Op die manier kan ik beter besluiten of er nog wat aan moet gebeuren of niet. De ander is nog niet af. Daar moet nog hard aan worden gewerkt.
In onze kunstruimte in Winschoten hangt op dit moment werk van Rasim, Wava en Adil Roestamova, oorspronkelijk uit Azerbeidjan. We zijn er erg trots op dat ze bij ons willen exposeren en de reacties zijn lovend.

Donderdag 24 februari 2011.

Vanaf mijn nieuwe stek in Onstwedde een klein berichtje. De verhuizing zit erop. Het is nog rommelig, maar morgen ga ik de verf en de penselen uitpakken en dan kan ik eindelijk weer gaan schilderen. Hoewel….echt nodig is het niet gezien het aantal schilderijen dat ik moest verhuizen naar hier. De mannen van het verhuisbedrijf heb ik allen een schilderij naar keuze aangeboden en door twee is daarvan dankbaar gebruik gemaakt. Een aantal ga ik overschilderen heb ik al bedacht. In Winschoten ben ik met olieverf begonnen. Moet langer drogen, dus kan ik minder snel werken, dus komen er minder schilderijen.
6 maart a.s. hebben we een opening van schilderijen van Henk van Klinken. Hij is al druk bezig met inrichten en dat moet ook wel, want hij hangt een gedeelte aan een touw aan het plafond. Het beloofd iets bijzonders te worden. Ik ben benieuwd naar het eindresultaat en hou wel van zo’n experiment. De expositie duurt tot 16 mei. Komt dat zien!!

Woensdag 19 januari 2011.

Allereerst voor alle lezers een goed en gezond 2011 toegewenst. Na een winterse periode, met exposities van Bernadette de Jong en Jeannet de Haas, in Kunstruimte S10 in Winschoten starten we 2011 rustig. Eerst gaan we wat opruimen en schoonmaken, waarna op 6 maart de expositie-opening is van Henk van Klinken met nieuw werk van het afgelopen jaar. Ondanks zijn ziekte werkt hij hard aan zijn olieverf schilderijen en beelden. Het belooft weer iets bijzonders te worden. Zelf ben ik mondjesmaat bezig met schilderen en van schrijven komt niets terecht. Mijn oppasbaan slokt veel tijd op en daarnaast ben ik natuurlijk op zaterdag in Winschoten, waar ook het nodige moet gebeuren.
Bovendien ben ik druk met de op handen zijnde verhuizing naar een grote woonboerderij in Onstwedde. Daar woont al mijn collega/vriendin kunstschilder Riet Ebberink. In de boerderij komt ruimte vrij en dat ga ik de komende tijd huren. Ik hoop daar rust, ruimte en inspiratie te vinden. Het is weliswaar tijdelijk, want het pand komt t.z.t. te koop. Maar dat zien we dan wel weer.
Mijn adres wordt dan:
S. Breedveld
Veenhuizen 7
9591 TG Onstwedde
tel.: 06 21495652
Een vast telefoonnummer heb ik daar nog niet.
De planning is om 7 februari a.s. te gaan verhuizen.
Het is mogelijk dat ik rond die tijd moeilijk te bereiken ben.
Hoe het daar gaat, meld ik in een volgende update.

Zondag 17 oktober 2010.

De zomer is voorbij, de herfst is in volle glorie aanwezig. Ik hou van dit jaargetijde. De kleuren buiten zijn fantastisch. Vooral als de zon erop schijnt. Het geel wordt warmer, het bruin roder. Wie geniet daar niet van?
De zomer bracht me op Texel bij Henk van Klinken. Drie dagen hebben we staan schilderen op het strand. Het weer was prachtig en we konden lekker doorwerken wat resulteerde in drie schilderijen van mij en drie van Henk. Natuurlijk hangen ze nu in onze kunstruimte S10 in Winschoten en de reacties zijn goed.
Verder is het kunstenaarsboek uitgekomen en ben ik met Jantien naar Rotterdam geweest voor de presentatie. Het was leuk om mee te maken en je ontmoet collega’s buiten je eigen kring.
ArtExplosion in Assen was een sof. Het weer was knudde en het publiek liet het afweten. Bovendien had ik geen goede plaats en kwam ik totaal verkleumd weer thuis. Ik heb besloten de kunstmarkten voor gezien te houden. Het kost erg veel energie en het brengt niets op. Wat ik nog in ere houdt is Montmartre in Sellingen. Daar heb ik dan geen kraam, maar ga er staan schilderen en laat het publiek meedoen. Dit jaar was het erg warm en ik ben daarom eerder gestopt.
In Winschoten hebben we na de expositie van Tineke Jansma een expositie van een keramiste gehad, aangevuld met werk van Henk en mij. Op dit moment hebben we een geweldige tentoonstelling van werk van Marco Sluiter uit Emden. We zijn er erg trots op dat we zijn werk mogen exposeren. Het zijn beeldhouwwerken in verschillende soorten hout. Sommige zijn gemaakt van “Mooreichen”. Hout wat al honderden jaren oud is en zwart van kleur. Prachtig. Ik kon niet nalaten er één te kopen en ben nu aan het sparen……De expositie loopt nog tot 1 december. Daarna hebben we een maand met minder hoogstaande kunst en meer in de cadeausfeer van verschillende mensen. Eind januari 2011 start een nieuwe expositie, maar dat heb ik nog niet helemaal rond. Dus ik kan er niet teveel van vertellen.
Begin november doen we mee met de landelijke kunstweek en is de kunstruimte op andere tijden geopend. Een precieze invulling moeten Henk en ik nog maken. Zelf ben ik elke woensdag aan het schilderen met twee collega’s. Dat is erg leuk en inspirerend. Voor de rest werk ik veel als oppas, ongeveer 35 uur per week. Aan veel zaken die ik nog zou willen kom ik niet toe, zoals een nieuw boek of gedichtenbundel. Dat is soms frustrerend, maar ik heb er wel vrede mee en hoop dat er nog eens andere tijden komen. Steeds meer krijg ik het idee dat het niet veel uitmaakt wat je doet of maakt. Zou dat met de leeftijd te maken hebben? Het zinloze van het leven openbaart zich of je het nu leuk vindt of niet.
Lezers dezes tot een volgende keer, maar wie weet wanneer.

Maandag 3 mei 2010.

Het kost wat moeite, maar eindelijk zal ik m’n dagboek een beetje updaten. Is er niets gebeurd de vorige maanden? Nee, dat is het niet. Er is misschien iets teveel gebeurd. Hieronder een kort overzicht.
17 januari opening van mijn solo-expo in Winschoten door mijn vriendin Nelleke Buzeman. De belangstelling was groot en ik heb een zestal werken mogen verkopen. Niet dat ik er meteen rijk van werd, want ik had geen prijzen vermeld. De bezoekers mochten een bod doen en ik besliste of ik daarmee akkoord ging. Dan blijkt weer hoe moeilijk men het vindt om een prijs te noemen. Voor mezelf was het een leuk experiment en ik heb genoten van de warmte die men mij toebedeelde. Ik zal het niet gauw vergeten. Te weten, dat zoveel mensen je steunen in de strijd van het kunstenaarsschap.
Eind januari begon mijn cursus voor gediplomeerd gastouderschap. Een nieuwe wet verplicht ons “oppassers” een diploma te halen. Anders mag je niet meer werken via een gastouderbureau. Dus weer aan de studie. Niet dat het erg veel is, maar er gaat wel weer vrije tijd in zitten, waarin ik niet creatief bezig kan zijn en dat is balen. Ondertussen heb ik het theorie gedeelte gehaald en komt er nog iemand bij mij op de werkvloer kijken hoe ik in de praktijk functioneer. Daarvoor moet er wel weer een werkplan worden geschreven….. In een volgende update zal het resultaat wel bekend zijn.
In februari kwam de belastingdienst een kijkje bij me nemen en gezien mijn tekort aan verdienste wordt mijn werk ingeschaald in “inkomen uit overige werkzaamheden”. Dat betekent dat ik geen btw aangifte meer hoef te doen, maar ook mijn zelfstandigen aftrek is van de baan.
7 februari was de opening van de solo van Henk van Klinken in Winschoten. De opening mocht ik verrichten. Ook hier waren veel belangstellenden aanwezig en verliep alles naar wens.
Eind maart ben ik begonnen met het geven van schilderlessen in Winschoten. Er hadden zich 7 deelnemers aangemeld, maar de afzeggingen stroomden binnen en uiteindelijk bleven er nog 3 over. Het lesgeven vind ik erg leuk om te doen, maar waarschijnlijk deed ik het niet naar wens van 2 deelneemsters, want na twee keer meldden ook die zich af………. Ik weet dus nog niet of ik in oktober nog weer ga beginnen of niet.
18 maart was er weer een nieuwe expositie. Deze keer van Tineke Jansema. De opening werd verricht door Henk van Klinken en het aantal bezoekers was niet te tellen. Het was mudjevol, wat de verkoop niet ten goede komt.
Nu zijn we bij begin mei. Vandaag moet ik oppassen in Groningen en morgen naar mijn dichtclub in Groningen. Een gedicht hiervoor moet ik nog schrijven, maar of dat gaat lukken…..?
15 mei doe ik mee met de kunstmarkt Art Explosion in Assen. Jammer genoeg is Henk er deze keer niet bij. Die zit op Texel lekker uit te waaien. Eind juni ga ik ook een week en dan gaan we weer samen schilderen.
9 mei wordt een nieuw kunstboek gepresenteerd in Rotterdam. Er staan 50 landelijke kunstenaars in en ik ben er één van! Mijn dochter Jantien gaat met me mee naar de presentatie. Ik ben benieuwd!
En zo glijden de weken over in maanden en vergeet ik u, lezers, op de hoogte te houden van mijn wel en wee op weg naar????

Dinsdag 22 december 2009.

Het is wit buiten. De afgelopen dagen is het echt winter in Nederland. Er ligt een dik pak sneeuw en het is prachtig buiten. Nadeel is de kou. Met alleen één kachel in de kamer is het bij mij niet echt prettig toeven en wil het werk slecht vlotten. Maar een kunstenaar moet lijden, nietwaar?
De komende dagen voor kerst ben ik vrij van het oppassen en hoop ik toch wat te doen aan mijn komende solo-expositie in januari/februari 2010 in onze kunstruimte in Winschoten. Er zijn een paar schilderijen, die ik wil bewerken en dan moeten ze nog “hangklaar” gemaakt worden. De opening is op zondag 17 januari om twee uur door mevrouw Nelleke Buzeman. Lezers deze zijn van harte uitgenodigd om aanwezig te zijn!
De feestelijke opening van Riet en Thea bij kunstruimte S10 was een groot succes. Er waren ca. 40 bezoekers en de reacties waren heel goed.
Op 12/13 december is de jaarlijkse KunstInn gehouden bij Riet Ebberink thuis in Onstwedde. Er deden 17 kunstenaars mee uit verschillende disciplines. Hoewel de pr niet optimaal was, kwamen er tal van bezoekers en werd er werk verkocht. Als altijd was het erg gezellig en vind ik het geweldig dat Riet haar huis “ombouwt” voor dit gebeuren.
De expositie bij galerie Boven (zie vorig dagboekfragment) is verlengd tot 31 december.

Hoewel ik vaak twijfel of ik door moet gaan met dit hels beroep, sleept mijn samenwerking met Henk van Klinken me steeds weer uit de put. Zijn energie en prachtige tekeningen/boeken/schilderijen zetten me weer op scherp en laten me weer doen.
Op naar 2010, allen een goed en gezond nieuwjaar.

Dinsdag 29 september 2009.

De zomer is voorbij, de avonden worden weer lekker lang. Ik heb zin in de winter en hoop tijd te hebben voor allerlei creatieve zaken. Successen van de afgelopen tijd: de kunstmarkt in Sellingen en de kunstruimte in Winschoten. In Sellingen heb ik samen met het publiek een schilderij gemaakt. Het enthousiasme was groot. In Winschoten in Kunstruimte S10 is 5 september de derde gastexpositie van start gegaan. Toon Blokland uit Borger toont zijn poëtisch werk in klein en groot formaat. Ik geniet elke zaterdag van het werk en de reacties van het publiek. Van Merieke is een werk verkocht en afgelopen zaterdag mochten we iets verkopen van eigen werk. Door een grote brand in naastgelegen panden is er even sprake geweest dat we de ruimte moesten verlaten, maar tot nu hebben we nog niets definitiefs gehoord en draaien we lekker door. Wel zijn daardoor de door mij te geven schilderlessen opgeschoven naar januari 2010. Ik hoop tenminste dat we daar nog zitten.
In november exposeren twee collega’s t.w. Riet Ebberink met schilderijen en Thea Veldkamp met beelden.
Donderdag 1 oktober wordt de jubileum expositie van Galerie Boven geopend. Dat is een groepstentoonstelling t..g.v. hun 10-jarig bestaan. Leden en oud-leden (o.a. ik) doen daar aan mee.
Vandaag drie schilderijen afgemaakt. Het voelt goed.

Dinsdag 23 juni 2009.

Een verslag van de gebeurtenissen van februari tot nu. 14 maart jl. hebben we de deuren van onze kunstruimte in Winschoten geopend. We zijn erg tevreden over de resultaten tot nu toe. Met gemiddeld 20 bezoekers op de zaterdag zijn we erg blij en de reacties zijn positief. De expositie van de eerste gastexposant, Wiedad Thamer, werd op 25 april geopend en op 4 juli a.s. wordt de tweede expositie geopend (Merieke Kuipers-Pirkma). Met de voorbereiding daarvan ben ik op het ogenblik druk bezig. Vandaag zijn de uitnodigingen de deur uit gegaan.

Op 15 maart jl. was de heropening van KunstTotaal. De belangstelling was groot. Jammer genoeg heb ik er niets verkocht. Dat en het feit dat ik druk ben in Winschoten heeft me doen besluiten per 1 juni bij KunstTotaal te stoppen. Dat scheelt me 2400 euro per jaar! Daarvoor kan ik weer andere activiteiten ontplooien. Het doet wel een beetje pijn om te moeten stoppen, want ik vind het een goed opgezet initiatief van René de Groot e.a. Iedereen die van kunst houdt zou er een kijkje moeten nemen. Op 29 maart jl. was er de dichtersmiddag. Met 7 dichters en veel bezoekers/luisteraars was het een geslaagde middag. Na afloop kwamen er meteen al dichters vragen of ze de volgende keer ook mee konden doen. Wat mij betreft wordt er nog een keer een middag georganiseerd, met of zonder mij.

In mei had ik een webexpositie bij de BBK. Naar aanleiding daarvan werd mijn site druk bezocht. In deze tijd van recessie is het erg moeilijk je staande te houden en een beetje publiciteit kan dan geen kwaad en werpt z’n vruchten af. Daarom ben ik ook erg blij met de goede contacten die ik heb met radio Winschoten, waar ik twee keer mijn verhaal mocht doen.

Vorige week ben ik een week wezen schilderen op Texel bij Henk. Evenals vorig jaar was het weer een enerverende belevenis om buiten op het strand te schilderen. Samen hebben we een 6-tal schilderijen gemaakt waar nog wel het een en ander aan moet worden afgewerkt. Het weer werkte ook van alle kanten mee en gelukkig gaat het met Henk naar omstandigheden goed.
Over drie weken doen we weer mee aan de kunstmarkt in Sellingen. Daar willen we ook gaan schilderen a la Texel (11 juli).

Zaterdag 21 februari 2009.

Hoe snel draaien de uren in dagen? Sinds 15 september is er heel wat gebeurd. Eigenlijk te veel om op te noemen. Allereerst de ziekte en operatie van Henk. Gelukkig lijkt het op dit moment allemaal goed te gaan. Mede daardoor is de exploitatie van de ruimte in Winschoten wat in het slop geraakt. De laatste weken echter ben ik er druk mee bezig en vanaf 1 maart hoop ik wekelijks op de zaterdag open te zijn. De ruimte is ook geschikt om er te schilderen en dat wil dan ook daar gaan doen op de woensdag. Verder zijn er plannen genoeg voor workshops en rondleidingen. Het enige wat ontbreekt is de tijd. Het één en ander is moeilijk te organiseren naast mijn baan.
KunstTotaal in Emmen is heringericht en ziet er nu zeer goed uit. Naast de reguliere exposanten worden er ook gastexposities gehouden en voor 29 maart a.s. staat er een poëziemiddag op het programma. Met de organisatie daarvan ben ik op dit moment druk bezig.
In de kerstvakantie (2 weken vrij!) heb ik eindelijk weer eens rustig kunnen schilderen en heb ik twee schilderijen gemaakt van 80 bij 120. Het kostte enige moeite om er weer in te komen.
Afgelopen week (voorjaarsvakantie) ben ik weer met een nieuw schilderij begonnen. Van het CBK kreeg ik deze week bericht dat ik komende vier jaar ingeschreven blijf staan. Om de zoveel tijd wordt er getoetst of je nog voldoende professioneel bezig bent. Daarvoor ben ik dus geslaagd. Op twee scholen heb ik in november/december poëzie en schilderles gegeven. Van beide kanten is dat goed bevallen. Het is jammer dat je daarin niet genoeg werk hebt om van te leven, want ik vind het prachtig om te doen.
En zo rijgen de uren zich tot dagen tot weken tot maanden en is de tijd van september tot februari rijkelijk gevuld. Nu maar afwachten wat 2009 mij en lezer dezes brengt!

Maandag 15 september 2008.

Laat ik beginnen met het positieve nieuws. We (Henk en ik) hebben een nieuwe ruimte gevonden in Winschoten en kunnen daar vanaf 22 september weer kunst laten zien. We hebben er allebei veel zin in om weer te beginnen!
Wat heeft de zomer me verder gebracht:
Mijn boek “Zonder franje” is door de omgeving goed ontvangen. Hoeveel er precies verkocht zijn weet ik niet, maar dat vind ik ook niet zo belangrijk. Bij de Read Shop heb ik een signeersessie gedaan en met een stel vrienden een boekbespreking. Beide vond ik erg leuk. Veel zin om het verder te promoten lijkt me vrij zinloos, omdat je bij de boekhandels moeilijk binnen komt. Bovendien moet ik dan eerst zelf de boeken kopen en dat loopt aardig in de papieren. Dus besteed ik mijn tijd liever aan het schilderen om goed werk op te kunnen hangen bij KunstTotaal in Emmen. 28 september doe ik mee met een route door Emmen op initiatief van KunstTotaal. In verschillende zaken in Emmen wordt kunst geëxposeerd.
Verder komt er een interview met mij in Knooppunt Stadskanaal. Dit blad gaat naar alle zaken in de gemeente Stadskanaal. Ook ben ik geplaatst in de Artvademecum van dit jaar. Dit boekwerk ziet er bijzonder fraai uit en wordt toegestuurd naar een groot aantal galerieen.
Geëxposeerd hebben Henk en ik nog in het kerkje in Hornhuizen, georganiseerd door galerie Art & Job, aldaar. En natuurlijk hebben we meegedaan met de kunstmarkt in Assen. Ook daar is er werk van ons verkocht! Een nieuwe ervaring was voor mij het schilderen op Texel, waar ik een paar dagen bij Henk en Carole logeerde. Het schilderen in de buitenlucht werkt heel anders dan in het atelier. Lucht en ruimte gaven veel inspiratie! We hopen het volgend jaar te herhalen. Natuurlijk waren we ook van plan hier in de omgeving naar buiten te gaan, maar het blijkt erg moeilijk te zijn als je in je dagelijkse ritme zit en je weer naar je werk moet en mensen weer een beroep op je doen.
De komende maanden staat er een schoolproject “poezie” op de rol en het begeleiden van een kunstwerk door kinderen bij een school.
14 september ben ik met mijn dochter Jantien naar de Open Art Fair in Utrecht geweest. Veeeeeel schilderijen en beelden. Eigenlijk te veel. Toch hadden we allebei het gevoel niet iets “geweldigs” te hebben gezien. Wel mooie dingen, maar geen dingen die je nog dagen achtervolgen. Het was een beurs van 90 galerieën, dus meest commercieel werk. Er was dan ook aardig verkocht. Mij overtuigd het alleen maar van mijn eigen idee om te zoeken naar nieuwe wegen en nieuwe mogelijkheden. Ik beloof alleen niet dat dat me ooit zal lukken. Het blijft een moeilijk vak!!

Zondag 13 april 2008.

Deze keer begin ik met het slechte nieuws. Per 1 april j.l. is onze prachtige kunstruimte S10 gesloten i.v.m. een algehele verbouwing van het gebouw. We (Henk en ik) hebben 14 dagen gesjouwd met alle kunstwerken. De moeilijkheid was het onderbrengen van alles in kelders, zolders en garages. We zijn al enige tijd bezig een andere ruimte te vinden, maar de medewerking is minimaal. Er is genoeg leegstand in Stadskanaal, maar men is blijkbaar bang om daar een stel kunstenaars hun ding te laten doen. Ook van de gemeente is er weinig medewerking, maar dat blijkt door heel Nederland het geval te zijn. Na 6 jaar is er even een stop. We hebben allebei een leeg gevoel en vinden het heel jammer, maar we zijn er van overtuigd, dat we na de vakanties de draad weer op kunnen pakken. Het positieve van het verhaal is, dat ik nu de zaterdag vrij ben om te schilderen en/of te schrijven of de auto te wassen ……
Wat is er verder nog aan de hand? Mijn boek “Zonder franje” heeft wat vertraging op gelopen door onenigheid met de uitgever. Ondertussen is het allemaal opgelost en gisteren kreeg ik een mail dat het boek nu op de rol staat bij de drukker. Het gaat dus eindelijk gebeuren! Jan Addens van de Readshop in Stadskanaal wil er extra aandacht aan besteden d.m.v. van een signeersessie of iets dergelijks. Aan de ene kant vind ik dat leuk, aan de andere kant ben ik daar niet zo het type voor. Eigenlijk blijf ik tegen dat soort situaties op zien. Of het nu een opening is of een interview. Ik weet dat het bij het vak hoort, maar het zal nooit een favoriete bezigheid van me worden.
Naast dit alles ben ik mee gaan doen met KunstTotaal in Emmen. In een grote bedrijfshal op het industrieterrein is René de Groot, kunstenaar in Emmen, begonnen met het opzetten en uitvoeren van een groot project. Het is een permanente beurs van ca. 40 kunstenaars uit allerlei disciplines en uit het hele land. Ieder heeft zijn eigen stand van tenminste 16 vierkante meter. 15 maart is het geheel geopend en ik moet zeggen het ziet er fantastisch uit. Waarom ik daar aan mee doe? Ik hou van nieuwe initiatieven en vind het verrijkend weer nieuwe kunstenaars te leren kennen, die me kunnen inspireren en die ik misschien ook kan inspireren. Tot nu toe loopt het goed. Het is gekoppeld aan een groot centrum met tuinmeubelen, zwembaden, tegels, tuinhuisjes e.d. De bezoekers hiervan blijken ook vaak in kunst geïnteresseerd te zijn. Het is de hele week open, maar gelukkig hoef ik niet altijd aanwezig te zijn. René is zelf vaak aanwezig om de honneurs waar te nemen. Dus lezers dezes: kom kijken aan de Philias Foggstraat 28 in Emmen. Het is echt de moeite waard!

Zondag 6 januari 2008.

Alle lezers dezes een heel gelukkig en gezond 2008 toegewenst. Wat is er over de laatste twee maanden van 2007 te vertellen?
Ik heb veel gewerkt in Groningen. Daarnaast hangt onze expositie in het UMCG, afd. pathologie prachtig. Ik ben er erg tevreden over. Bovendien is er een mooie poster gemaakt.
Op 15 en 16 december was er de Kunst-Inn in de boerderij van Riet Ebberink. Het was heel sfeervol, mooi gepresenteerd en goed werk van diverse kunstenaars. De vele bezoekers waren dan ook enthousiast en het mooiste is, dat er ook nog goed is verkocht. Al met al dus voor herhaling vatbaar.
In kunstruimte S10 hebben we meegedaan aan de koopzondag. Hoewel we er eerst wat sceptisch over waren, was het zeker de moeite waard. Veel bezoekers, erg gezellig en ook nog verkoop van enkele schilderijen. Nu moeten we ons verder bezinnen op de projecten voor dit jaar. Ten eerste staat er een lege houten kerstboom, waar we iets mee willen gaan doen. Voor de periode rondom Pasen komt er een expositie van iconen, geschilderd door o.a. Henk van Klinken.
Als laatste wil ik nog het uitgeven van mijn boek (roman) noemen. Dit gaat deze maand of begin februari gebeuren. Boekscout gaat het uitgeven. Dat is een printing-on-demand uitgever, die het hele proces uitvoert. Ik ben benieuwd wat het uiteindelijk wordt. Daarover dus volgende keer meer.
Omdat ik het vorig jaar te druk heb gehad met allerlei bijzaken, ben ik veranderd van baan. Zo heb ik een gezin in Groningen het oppassen opgezegd en ga ik 1 dag per week in Exloo oppassen. Dat is dichterbij en het is een vaste dag. Ik hoop, dat dat me iets meer rust gaat geven om te schilderen en schrijven. Een opzet heb ik al gemaakt. Dus dat moet goed gaan!
2008 – ik hoop op een vruchtbaar jaar voor de kunst!

Maandag 5 november 2007.

Alweer een drukke maand achter de rug. Begin oktober heb ik mijn werk weer uit Hamburg opgehaald. Jammer genoeg is er niets verkocht. Ook van de andere kunstenaars niet en dat troost dan weer. 27 november tot 18 februari 2008 heb ik een expositie in het UMCG samen met Henk van Klinken. Daar zal ik me de komende tijd over gaan bezinnen.
Waarschijnlijk hebben we met het kunstenaarscollectief nog een kerstkunstmarkt bij een van de deelnemers thuis (15 en 16 december) en dan is het jaar weer voorbij. Aangezien ik erg weinig aan schilderen en schrijven toekom, ben ik van plan het volgend jaar een beetje rustig aan te doen met exposeren, zodat ik meer tijd heb om nieuw werk te maken of weer eens iets te schrijven. Het borrelt flink in mijn bovenkamer en ik sta zogezegd “in de startblokken”. November en december zijn nog erg druk met oppaswerk. Dus laten we zeggen, dat ik in januari echt kan starten.
17 november hebben we in kunstruimte S10 onze eerst gastexposant, Gert Roelfsema. Hij exposeert met foto’s van mens en dier. De uitnodigingen zijn de deur uit, maar lezers dezes zijn van harte welkom. De opening is om 14.00 uur.
De workshop met de kunstcoördinatoren was een groot succes. Ieder is hard aan het werk geweest om “zijn/haar” ding van stro en karton te maken. De ruimte was er uitermate geschikt voor. Er zijn al wat andere afspraken gemaakt. Zo hopen we dat het balletje blijft rollen. Verder ben ik nog een midweek op vakantie geweest naar Antwerpen, alwaar we het MUHKA hebben bezocht en het Rubenshuis. Ik vond het leuk om te zien, maar het deed me weinig. Muhka te modern, geen schilderijen en het huis van Rubens is een en al grootheidswaan. Hij was dan ook een vermogend man. In het huis waren weinig schilderijen te zien. Antwerpen zelf is leuk om rond te lopen, maar na een paar dagen hadden we het wel gezien en zijn we nog een dag naar Knokke gegaan en hebben genoten van het strand, de zee en de lucht en van de vele galerieën aan de boulevard.

17 september 2007.

Een kort verslag van de exposities in Liliënthal en Hamburg: Op vrijdagmorgen 31 augustus zijn we om 7.45 uur met 4 auto’s vertrokken naar Liliënthal. De auto’s waren volgeladen met kunstwerken van 20 kunstenaars uit Stadskanaal e.o. Om elf uur waren we op de plaats van bestemming en na koffie en broodjes kon het inrichten van de expositie beginnen. En wonderwel zonder strubbelingen en onder deskundige leiding van Antke Bornemann waren we om vijf uur klaar. En konden we gaan eten en daarna deelnemen aan het muziekfeest. Zaterdagmorgen waren we vrij om te doen wat we wilden en ’s middags was er een excursie voor ons georganiseerd o.a. naar Fisherhude. Om 18.00 uur opende de burgemeester onze expositie onder belangstelling van Duitse kunstenaars. Onder het genot van een hapje en drankje was er gelegenheid “onze” kunst te bekijken. Daarna samen lekker eten en nog een gezellige nazit in het Niels Stensenhaus, waar de meeste kunstenaars sliepen. Zondag na het ontbijt terug naar huis. En ik kan rustig zeggen, dat ik toen wel moe was, maar ook voldaan. Het hele weekend hing er een prima sfeer en ik hoop, dat het geheel ook wat verbroedering heeft gebracht en we elkaar beter hebben leren kennen. Dat alles kan een positieve impuls geven aan het kunstgebeuren in Stadskanaal.
Dan Hamburg: Galerie en Studio Marziart was zo vriendelijk mijn werk naar haar goeddunken op te hangen, zodat ik met mijn metgezellin Hamburg onveilig konden maken. Nou viel dat wel mee, maar we hebben ontzettend genoten van de rondwandeling door de stad. De opening op vrijdagavond was erg druk en de ruimte voor alle bezoekers te klein. Alle kunstenaars waren bij de opening aanwezig, hetgeen volgens Marion Zimmerman (galeriehoudster) nog nooit was gebeurd. Er was te weinig ruimte om alle werken goed te bekijken, maar het niveau was goed. Enigszins teleurgesteld was ik, dat sommige van mijn werken te weinig afstand hadden en daardoor niet goed bekeken konden worden. Maar over het algemeen was het een leerzame ervaring. In het vervolg zal ik me beter oriënteren over de galerie en de activiteiten daarvan, alvorens zo’n reis te ondernemen. Het kost veel geld en energie.
Onze kunstruimte S10 is klaar en er kan geëxposeerd worden. We zijn er bijzonder trots op. A.s. woensdag is de workshop voor kunstcoördinatoren in S10. De voorbereidingen zijn in volle gang. Bijzonder blij zijn we met de sponsoring door Univé, zodat we weer nieuwe plannen kunnen realiseren.
Daarover een volgende keer.

Maandag 30 juli 2007.

We hebben een drukke zomer. En met we bedoel ik mijn collega Henk van Klinken en ik. We hebben meegedaan aan de kunstmarkten in Roden, Assen, Emmen en Sellingen. Soms gebeurde dat in de regen en soms met prachtig weer. Roden, Assen en Emmen waren goede markten met geïnteresseerd publiek. Sellingen is meer een braderie aan het worden en we hebben dan ook besloten volgend jaar niet meer mee te doen. We denken, dat we ons werk naar beneden halen en niet in het geheel passen. Voor mij was het de tweede keer, dat ik daar mee heb gedaan. Daarmee heb ik wel gezien. Over het algemeen blijf je je natuurlijk afvragen of je überhaupt aan de kunstmarkten mee moet doen. De verkopen staan niet in verhouding met de inspanning die je ervoor moet leveren. Aan de andere kant zien wel een heel veel mensen je werk en het directe contact met de mensen vind ik leerzaam, maar ook heel gezellig. Verder zijn we nog steeds druk bezig in onze expositieruimte, die de naam S10 heeft gekregen. De inrichting is nu bijna klaar. Er zijn folders gemaakt en er is een artikel in de krant verschenen. Nu hebben we van de buren (winkel) een houten vloer gekregen, die nog “even” gelegd moet worden. In het najaar hebben we onze eerste gastexposant. Dus dan moet het af zijn.
De voorbereiding voor de uitwisseling naar Lilienthal op 31 augustus en 1, 2 september a.s. is bijna klaar. Er is een mooie brochure gemaakt met werk van de 19 kunstenaars die eraan deelnemen.
De expositie in Hamburg, opening 7 september a.s., komt akelig dichtbij. De komende week wil ik nog een of twee nieuwe schilderijen maken. Gelukkig ben ik twee weken vrij van mijn oppasbanen en kan ik lekker doorwerken.
Het schilderij voor het project “Vrede Natuurlijk!” van Foundation 80 Questions in Eindhoven is helemaal klaar een kan vervoerd worden naar de lichtstad.
Tot half september hangt er werk van me bij een tandarts in Rolde, Univé Stadskanaal en een accountant in 2e Exloërmond.
Een kunstproject op De Lindenborgh in Musselkanaal (basisschool) is prima verlopen, evenals een project op een Jenaplan school in Veendam. Verder hebben we een rondleiding gegeven in onze expositieruimte aan een klas van de Oranjeschool in Stadskanaal.
In september geven we allebei een workshop aan de kunstcoördinatoren van scholen uit Stadskanaal, ook in onze nieuwe ruimte.
Soms is het leven door alle activiteiten hectisch, maar het geeft me een zeer voldaan en gelukkig gevoel!

Maandag 28 mei 2007 (tweede pinksterdag).

Eindelijk, de komende week ben ik een paar dagen vrij en kan ik eindelijk weer eens iets gaan schilderen. Ik ben benieuwd of het gaat lukken. Een paar maanden niets gedaan, tenminste wat het schilderen betreft. Zo langzamerhand gaat het wel erg kriebelen. Jammer genoeg verdien ik met de kunst nog steeds niet genoeg om van te leven en houdt de oppasbaan me op de been.
Twee weken geleden is er in de Oude Marktpassage (expositieruimte) goed verkocht. Dat geeft weer moed. Als de economie nog meer aantrekt, komt er misschien ook weer ruimte in de portemonnee voor kunst. Op de kunstmarkt in Assen was daar nog niets van te merken, maar het was wel weer beregezellig en prachtig weer. Waar ben ik naast mijn baan nog mee bezig? O.a. de uitwisseling naar Lilienthal en de schrijfwedstrijd (inmiddels afgerond). Verder met de ruimte in de Oude Marktpassage. De wanden zijn gesausd en de inrichting is bijna klaar. Na de zomer beginnen we met gastexposanten. Daarvoor moet ik nog de contracten opstellen en een wens is nog het opzetten van een kunstuitleen. Dit moet echter nog uitgewerkt worden. Dus of het dit jaar nog lukt?
Citaat: “Het leven wacht altijd tot de situatie kritiek is om zich dan van zijn beste kant te laten zien.”

Maandag 12 maart 2007.

Door allerlei omstandigheden heeft het weer te lang geduurd voor ik het dagboek bij kon werken. In december 2006 is mijn schoonmoeder overleden. Daardoor heb ik weinig kunnen en willen doen op kunstgebied. Alleen mijn expositie in Rotterdam voorbereiden kostte me al de nodige inspanning, maar het is allemaal gelukt en ondertussen is de expositie alweer voorbij. Jammer genoeg wederom niets verkocht, maar de geluiden waren positief. Verder ben ik in januari begonnen met een oppasbaan in Groningen. Dat betekent om 6 uur op staan, kwart voor zeven de deur uit en om zeven uur ’s avonds weer thuis. Tot vandaag was het erg druk, maar het aantal dagen oppassen neemt nu wat af en ik heb het gevoel weer wat te kunnen gaan schilderen of schrijven. Vandaag heb ik de boekhouding gedaan en tot mijn schrik heb ik op de kunst ongeveer duizend euro ingeleverd. Het is dus goed, dat ik eindelijk een baantje heb om brood op de plank te houden. Toch ben ik niet ontevreden. Ja, de verkopen blijven achter, maar op andere gebieden loopt het als een tierelier. Henk en ik hebben extra expositieruimte gekregen (antikraak). Het is een schitterende ruimte en we hebben allerlei plannen, zoals een kunstuitleen en een gedeelte gebruiken als expo ruimte voor medekunstenaars, zowel de betere amateur als de professional. Verder hebben we een projectplan voor de watertoren ingeleverd bij de provincie in het kader van creatieve netwerken. Medio mei zullen we daar meer over horen.
De voorbereidingen voor de uitwisseling met Lilienthal (Duitsland) zijn in volle gang. Er gaan een twintigtal kunstenaars mee. Goed voor ons aller netwerk.
Momenteel exposeren Henk van Klinken en ik met een vijftigtal werken bij Univé in Stadskanaal, daarna heb ik nog een expositie bij de sauna Wildervanksterdallen, Marziart (Hamburg) en UMCG Groningen. Tussendoor zwerf ik wat over de kunstmarkten in deze omgeving, o.a. Assen, Roden, Sellingen. Wie weet, lezer dezes, kom ik u daar ergens tegen!!

Zaterdag 2 december 2006.

De Artiade in Alkmaar op 10, 11, 12 november is wat verkoop betreft teleurstellend verlopen. Ik heb slechts één boekje verkocht. Niet genoeg om de kosten te dekken. Het hele weekend evenwel was erg gezellig en de belangstelling was goed, zeker op de zondag. Er zijn heel wat visitekaartjes en foto’s van mijn werk meegenomen. Mijn dochter Jantien (www.tienz.nl) heeft goede zaken gedaan met haar sieraden, wat mij weer een goed gevoel over het geheel heeft gegeven. Volgend jaar weer meedoen? Ik denk het niet. Ik ga weer op zoek naar andere mogelijkheden. Zo heb ik in september 2007 een expositie afgesproken in Hamburg bij Marziart en staat er een uitwisseling op het programma naar Lilienthal bij Bremen. Verder voor volgend jaar weer een aantal kunstmarkten en een expositie in het UMCG, Groningen.
Afgelopen dinsdag kwam rtv Noord opnames maken bij Galerie Boven over de expositie Kado Kunst, die wij als collectief hebben georganiseerd rondom de feestdagen. Met Rasim Huseynov had ik de eer mijn werk te mogen toelichten. Mijn eerste tv optreden! Het was spannend, maar tegelijk ook erg leuk.
Goed nieuws is ook, dat twee kerstverhalen van mij zijn opgenomen in het boekje Nije Grunneger Kerstverhalen van Stichting Het Grunneger Bouk. Iets waar ik ook erg blij mee ben.
Gister, vrijdag, is me een baan aangeboden als oppas op twee kinderen in Groningen. Het lijkt me erg leuk en het betekent, dat ik in ieder geval iets ga verdienen!

Woensdag 18 oktober.

Veel heb ik niet te melden. Ik ben bezig met de voorbereidingen van de Artiade in Alkmaar op 10, 11 en 12 november. Een paar grotere werken gaan mee en een aantal kleintjes. Verder gaat dochter Jantien mee met sieraden. Hopelijk komen er genoeg bezoekers. Het valt samen met de kunstweek en dan is er ook een grote expositie in Rotterdam van kunstenaars uit het hele land en verschillende galerieën. En zo zullen er wel meer activiteiten zijn op kunstgebied. Wij maken er in ieder geval een leuk weekend van. We komen per slot van rekening niet elke week in Alkmaar!
Verder ben ik druk met het hoofd boven water houden door te poetsen en op te passen. Allebei is een leuke afwisseling geworden op het schilderen en schrijven. Tot nu toe valt het qua tijdsmanagement erg mee.
Ik heb me verder aangemeld bij dichttalent.nl, maar weet nog niet of ik ook mag publiceren. Het hele internet barst van de schilders en dichters, zowel goede als slechte. Bij de hele goeie denk ik: stop er maar mee. Bij de slechte denk ik: doorgaan. Dat doe ik dus maar, ik wil ook niet anders!

Vrijdag 8 september.

Alweer twee maanden voorbij. Het klinkt cliché, maar de tijd vliegt me door de vingers.

Het project voor de Lindenborgh is zeer positief ontvangen. De kunstmarkten hebben niet veel opgebracht, maar waren voor mijn netwerk zeer nuttig. Er is slechts 1 schilderij verkocht. Morgen heb ik mijn laatste kunstmarkt in De Bilt. Ben benieuwd hoe het publiek daar is. Meestal kun je al aan het publiek zien of ze interesse in kunst hebben of niet. Eind augustus deed ik mee aan de kunstmarkt in Drachten. En hoewel het weer prachtig was, liet het publiek het massaal afweten. Dat is dan een dag, waarop je je afvraagt of je wel aan dit soort activiteiten mee moet doen. Gelukkig had ik gezellige buurtjes, die ervoor zorgden, dat het toch een memorabele dag werd. Je wisselt wat van gedachten over het nut van de kunst en het kunstmarktfenomeen. De één heeft goede ervaringen, de ander houdt het voor gezien. Naamsbekendheid opbouwen? Hopen, dat je één iemand tegenkomt, die echt interesse in je werk heeft? Je kunt veel redenen bedenken om mee te doen. Ik vind vooral de interactie met het publiek interessant, maar dan moet het publiek wel komen! Misschien wordt het tijd weer iets anders te bedenken om kunst onder de aandacht van het publiek te brengen. We worden onderhand doodgegooid met kunstmarkten en dan neemt de belangstelling uiteraard af.
Genoeg daarover.

De expositie in De Oude Remise is geslaagd. De opening, met de dichters erbij, was heel leuk en ontspannen. Geen poeha, gewoon heel gezellig. Mede door de sfeervolle omgeving. Wie er nog nooit is geweest, raad ik aan, er eens een bezoekje te brengen. Elke maand is er weer wat anders te zien. Ik heb drie kleine werkjes verkocht. Natuurlijk hoop je op meer, of op een opdracht, maar toch heb ik er een goed gevoel over.
Na ruggespraak met een collega, die ook in Italië exposeerde, heb ik besloten daar niet aan mee te doen. Al met al zou me dat ongeveer 2000 euro gaan kosten en dat is voor zo’n beginnend kunstenaartje wel heel veel.
Met een andere collega zijn we nu bezig met een uitwisseling van kunstenaars in Lilienthal, de zustergemeente van Stadskanaal. Erg interessant.
Op dit moment is er een expositie van mij in een bedrijfsverzamelgebouw “Hoogveen” in Stadskanaal en ben ik bezig met een nieuw werk “12 day’s of your life”, dat ik mee wil nemen naar de Artiade in Alkmaar in november a.s.
Om te overleven heb ik een poetshuis en een oppasbaantje aangenomen. Het poetsen valt me nog tegen, maar het oppassen vind ik heel leuk. Ik hoop, dat ik daarnaast genoeg ruimte, zowel in mijn hoofd als in tijd, overhoud om dat te doen wat ik moet doen, namelijk schilderen en schrijven. Mijn boek moet herschreven worden……..maar wanneer?

Dinsdag 11 juli 2006.

Door verschillende mensen werd ik erop gewezen, dat mijn “dagboek” wel heel ver achterliep, hetgeen betekent dat het regelmatig wordt gelezen. Daar ben ik blij mee. Doe je het tenminste niet voor de kat z’n ….
Ik heb een erg drukke periode achter de rug met allereerst de reportage van Jan en Rita op 19 mei. Tot onze spijt regende het de hele dag, maar de foto’s in het Bebinghehoes zijn toch goed geworden. Binnenkort kan ik de reportage afleveren.
Daarna kunstmarkten in Assen (27 mei), Stadskanaal (10 juni), Valthe (11 juni), Roden (17 juni) en Sellingen (8 juli). Tussendoor een cursus beeldhouwen in speksteen bij Henk van Klinken en een driedaagse workshop poëzie en schilderen in Finsterwolde. Verder een sieradenparty bij Jantien, een expositie in de bibliotheek in Onstwedde, drie radio- interviews (radio Westerwolde, radio Compagnie, radio Winschoten). De nodige vergaderingen en zittingen in de galerie. Dus…
Op dit moment ben ik bezig met een project van CBS de Lindenborgh in Musselkanaal betreffende vlinders. Ik heb een aantal foto’s gemaakt van het sminken van de kinderen en daar probeer ik nu een geheel van te maken. Ik denk, dat het morgen afgeleverd kan worden. Een beetje een haastklus i.v.m. de schoolvakanties.
Verkopen: 2 schilderijen en enkele bundels.
Nu kijk ik reikhalzend uit naar de expositie in Nieuwe Schans bij de Oude Remise, waar tegelijkertijd de bundel van onze dichtclub wordt gepresenteerd. Het is de bedoeling om nog een paar nieuwe werken te maken, maar of het allemaal nog lukt is de vraag. Iedereen, die dit leest is natuurlijk van harte uitgenodigd voor de opening om 15.00 uur.
Eindelijk heb ik het gevoel op de juiste weg te zitten. Gisteren kwam er zelfs een uitnodiging voor een expositie van drie van mijn werken in Italië! Ik moet daar nog even over nadenken, want: hoe regel je zoiets, hoe krijg je je werk daar en als laatste wat gaat dat kosten?
Wordt t.z.t. vervolgd.

Dinsdag 9 mei 2006.

Mijn goede vriend Henk van Klinken is vandaag jarig. Bovendien is het prachtig weer. Bijna te mooi om binnen te gaan schilderen. Buiten dan maar? Af en toe doe ik het wel, maar erg prettig vind ik het niet. Schrijven buiten gaat beter dan binnen, maar schilderen doe ik het liefst in een beschutte omgeving.
Hoe is de stand van zaken op dit moment? Het was een lang en koud voorjaar tot nu en ik was niet vooruit te branden, voor mijn gevoel althans. Ik heb wel vijf schilderijen gemaakt en wat gedichten geschreven, maar echt trots op mezelf ben ik niet. De bijkomende zaken nemen veel tijd in beslag. Zitten in “onze winkel” in de Oude Marktpassage en in Galerie Boven, het leren van internetbankieren, navigatiesystemen installeren, autowassen, flat schoonmaken, boodschappen doen, bezoekjes afleggen enz. enz.
Verder zijn we bezig met het organiseren van een kunstmarkt in Eerste Exloërmond. De reacties geven echter niet veel hoop, dat het ook werkelijk doorgang zal vinden. Henk kwam met een suggestie voor volgend jaar, die me erg goed lijkt. Deze lokatie is in aanbouw en kan nu nog niet gebruikt worden.
Het boekje van de dichtclub ziet er goed uit. We zijn er trots op en gaan het 6 augustus 2006 officieel presenteren in de Oude Remise te Nieuwe Schans, gelijk met de opening van mijn expositie aldaar.
Dus ik heb het zo druk als een klein baasje. Nu nog een belegde boterham!

Donderdag 23 maart 2006.

Het is een stralende dag, maar steenkoud. Ik ben in mineur, want internet en telefoon werken niet. Het is vreemd, dat je zo aan de techniek gewend raakt, dat je je verloren voelt als het niet werkt. Ik vind het zelfs stil, te stil, in huis. Mijn overstap naar adsl van tele 2 verloopt dus allesbehalve vlekkeloos. Het is bellen met de mobiel naar de klantenservice en nog eens bellen. Waar zijn de goede tijden van de monteur, die zelf de telefoon opnam? “Hebt u problemen met telefonie – kies 1, hebt u problemen met adsl – kies 2, hebt u technische problemen – kies 3, enz. enz.” Computerwerk dus. Ik zal lijdzaam moeten afwachten en af en toe bij iemand anders mijn mail lezen, zoals ik gister heb gedaan. In een paar dagen had ik 97 mails, waarvan ongeveer 85 spam!
Een andere teleurstelling was de afwijzing van mijn boek, dat ik had geschreven voor de wedstrijd van Flair. Ik denk, dat er teveel sexgetinte passages in voorkwamen! Na herschrijving ben ik van plan het boek aan een andere uitgever aan te bieden, omdat de reacties van de mensen, die het gelezen hebben toch heel positief waren. Daarna begin ik aan een ander boek, denk ik, want ik vind heerlijk om te schrijven.
Deze week hebben we de avond van de schriefwedstried op Knoal gehad. Het was een geslaagde avond met 7 gelukkige prijswinnaars en een goed stuk muziek van Kabouter Plof. Ook de nazit was erg gezellig. Ik prijs me gelukkig, dat ik mee mocht doen met de organisatie van deze avond al was mijn inbreng minimaal. Ik heb er weer veel van geleerd. De vraag is nu of en hoe de schrijfwedstrijden in het dialect doorgang vinden.
Ook de bundel van onze dichtclub is klaar. Ik heb het nog niet gezien. Volgende week zaterdag 1 april (geen grap) hebben we een gezellige avond van de leden en kunnen we ons dichtwerk in boekvorm bekijken.
Verder staat op stapel: expositie bibliotheek Onstwedde in april, expositie Oude Remise Nieuwe Schans in augustus en diverse kunstmarkten door het hele land.
De verkopen blijven echter summier. Vandaar dat ik ettelijke sollicitaties de deur uit heb gedaan. Tot nu echter zonder resultaat.
Zaterdag jl. was er een reünie van mijn lagere school. Het geeft inspiratie om allerlei mensen terug te zien, die je 30 of 40 jaar niet hebt gezien. Van klein kind naar oudje: wat een transformatie. Fantastisch. Het leven is toch werkelijk prachtig, een kunstwerk op zich!

Woensdag 25 januari 2006.

Mijn nieuwe bundel, “Voor zolang het duurt”, is eindelijk verschenen en de verkoop loopt goed. Het is te koop bij Foto Jitse Meijer in Musselkanaal, bij de Read Shop in Stadskanaal en te bestellen via mijn e-mail: stien@stien-a.nl . Naar aanleiding hiervan verscheen er afgelopen zaterdag een artikel in het Dagblad van het Noorden. Ook daarop heb ik veel positieve reacties gehad. Het gedicht, dat ik had opgestuurd naar Krödde is afgewezen. Volgens de redactie kunnen lezers zich niet inleven in de situatie. Het gedicht staat op de site met als titel: Onmisse richten. Reacties zijn welkom op bovenstaand e-mail adres.
Mijn gronings verhaal voor de schriefwedstried had ik al klaar toen ik gebeld werd met de vraag of ik in de organisatie wilde deelnemen. Dat heb ik toegezegd, hetgeen betekent dat mijn verhaal blijft liggen. Ook die zal ik plaatsen onder het kopje verhalen.

De WWIK is per 1 januari jl. stopgezet. Ik zal nu dus helemaal op eigen benen verder moeten. Af en toe benauwd me dat, omdat je in dit vak nooit zeker bent van inkomen. Aan de andere kant geeft me het een gevoel van vrijheid, omdat je niet aan allerlei regels moet voldoen.
Vorige week ben ik naar een bijeenkomst geweest waar uitleg werd gegeven over de nieuwe regeling voor kunstenaars. Naar mijn mening is het voor beginners bijna onmogelijk om er nog voor in aanmerking te komen. Velen zullen uitstromen naar regulier werk, als dat er tenminste is, of in de bijstand komen. Geen opwekkend vooruitzicht.
Het jaar 2006 ben ik begonnen met het schrijven van een boek, dat ik heb opgestuurd naar de wedstrijd van Flair en uitgeverij Sijthoff. Het schrijven vond ik erg leuk om te doen, maar erg intensief. Nu had ik er haast mee, omdat de deadline 1 februari was. Een beetje stressverhogend dus. Het is me zo goed bevallen, dat ik zeker van plan ben er nog één te schrijven, maar dan zonder tijdsdruk. Wat het schilderen betreft heb ik een aantal activiteiten op het programma staan, zoals expositie in het nieuwe multifunctioneel gebouw in Onstwedde, Deurbraak in Groningen en Artexplosion in Assen. Verder zijn we met vier kunstenaars bezig een kunstmarkt te organiseren op een vrij ongebruikelijke plaats. Daarover later meer.

Maandag 21 november 2005.

Allereerst Amsterdam: de BBK tentoonstelling. Dit was een grote teleurstelling. Alleen de openingsavond is goed bezocht. Voor de rest niet. De zondag waarop ik moest suppoosten zijn er ongeveer 15 bezoekers geweest, waarvan de helft ook nog kennissen van de aanwezige kunstenaars. Er is nagenoeg niets verkocht. Wel kwam de BBK krant met een aantal bladzijden met foto’s van werken van de deelnemende kunstenaars. Mijn site is daardoor goed bezocht.
Dan de Artiade in Alkmaar: bezoekersaantal – 2500 over drie dagen! Ik heb veel positieve reacties gehad en heb twee werken verkocht. Artificial I is naar Amsterdam gegaan (afgelopen donderdag gebracht) en Samen, een drieluik, naar Alkmaar. Daarmee heb ik een overschot op de gemaakte kosten. Dit is evenwel niet het belangrijkste voor mij. Het heeft me moed en inspiratie gegeven en dat is niet in geld uit te drukken. Mijn standgenote kwam met prachtig keramiek, dat het ook waard was verkocht te worden. Op een enkel stuk na is dat niet gelukt. Een kijkje op haar site is zeker de moeite waard.
Wat staat er verder te gebeuren? Binnen enkele weken komt mijn derde bundel uit! Dit ook dankzij de verkopen in Alkmaar. Van mijn tweede bundel is een 2e druk gemaakt, nadat ik hier vraag naar had (beperkte oplage).
Op 26 november a.s. wordt de expositie Kadokunst bij Galerie Boven geopend. Ik heb me bij dit kunstenaarscollectief aangesloten en doe derhalve ook mee. Het is de bedoeling dat hier kunst wordt aangeboden beneden de 300 euro. De expositie is te bezichtigen in de voormalige wereldwinkel in het centrum van Stadskanaal.
In Toal en Taiken van september/oktober 2005 is een gedicht van mij gepubliceerd. Verder heb ik nog een gedicht ingestuurd naar Krödde. Publicatie hiervan is nog niet bevestigd.

Donderdag 6 oktober 2005.

De open atelierroute 2005 is achter de rug. Het bezoekersaantal viel flink tegen. Navraag leerde me dat dit bij de meeste deelnemers het geval was. Nieuwe vragen dienen zich aan: is men uitgekeken op het concept? Wordt er te weinig nieuws aangeboden? Heeft men, in deze tijd van economische recessie, geen interesse meer in kunst omdat er geen geld over is? En zo kan ik er nog wel een paar bedenken. Feit is dat we er met elkaar eens ernstig over moeten nadenken.
Op 16 september jl. heb ik 4 werken ingebracht bij de BBK tentoonstelling in Amsterdam. Zondag a.s. ben ik ingeroosterd om daar te suppoosten. Dit is tevens de laatste dag van de tentoonstelling. Ik ben erg benieuwd hoe de reacties daar zijn. Ik verwacht in Amsterdam toch iets meer belangstelling van het kunstminnend publiek. In een volgend dagboekfragment hierover meer.
11, 12 en 13 november 2005 doe ik mee aan de Artiade in Alkmaar. Een stand is zo gehuurd, maar wat zal ik daar presenteren? Dat is de volgende vraag. Samen met Hannie Mommers, een keramiste, is er een stand gehuurd. Daardoor is het nog een beetje betaalbaar. Hiermee kom ik meteen bij het volgende issue: de financiën. Het is bijna onmogelijk een normaal leven te leiden van de WWIK, laat staan je beroepspraktijk op te bouwen. Daarom ben ik druk aan het solliciteren. Tot nu echter zonder resultaat, wat niet zo verwonderlijk is gezien de grote werkloosheid en mijn toch al aanzienlijke leeftijd van 52!

Woensdag 7 september 2005.

Het “gewone” leven is weer begonnen. De vakanties zijn achter de rug en ook ik ben na een verblijf van 6 weken in een ander huis teruggekeerd op mijn stekkie. Mijn exposities bij galerie Boven loopt nog tot 18 september a.s. en ik ben me nu aan het richten op de BBK expo “aanwas” in Amsterdam, waarvan de opening is op 22 september. Volgende week moet ik het werk inleveren. Het moet nog ingelijst worden. Als ik naar de 4 doeken kijk bekruipt me de twijfel. Is het goed genoeg, had ik toch niet iets anders moeten maken? Ik heb wel het gevoel dat het naar het hol van de leeuw gaat en ben benieuwd en bang naar de reacties. Als die er al komen.
Verder doe ik 17 september mee met de open atelierroute Oost Groningen. Daar wil ik nog wat kleine werkjes voor maken. Jammer genoeg kan ik alleen de zaterdag mee doen, omdat mijn ruimte in de Oude Marktpassage niet op zondag open kan (winkelgebied). Voor volgend jaar hoop ik een andere ruimte tot mijn beschikking te hebben, zoals de school waar ik mag gaan werken.
Het kunstvademecum 2005, waar werk van mij in vermeld is, is een erg mooi boek geworden.Laten we zeggen, het kost een beetje, maar dan heb je ook wat. Vandaag kreeg ik een aanvraag om volgend jaar weer mee te doen. Daar ben ik nog niet helemaal uit.
Mijn gedichtenbundel ligt nog steeds op de plank, omdat ik het geld nog niet bij elkaar heb. Wel heb ik ongeveer 15 voorinschrijvingen, maar dat is vooralsnog onvoldoende. Inschrijven per mail kan dus nog altijd!
Van de bedenksels van Bé Martens heb ik een klein boekwerkje gemaakt (nr. 1). Het aangeleverde materiaal is genoeg voor nog eens 10 boekjes. Het boekje kost 4,50 euro en is te verkrijgen in de Oude Marktpassage en per e-mail te bestellen.
De cursus in Groningen is gisteren weer begonnen. Ik ben nieuwsgierig of daar uiteindelijk nog iets uit voortkomt. Het eerste wat ik nu wil doen is mijn werk fotograferen en plaatsen op deze site, CBK-site en presentatiemap. Het laatste werk dat ik getoond heb is al weer een jaar oud en bij de CBK al twee jaar. Dat mag een professioneel kunstenaar eigenlijk niet laten gebeuren!

Maandag 4 juli 2005.

De cursus “netwerken” in Amsterdam heb ik achter de rug. Ik word nu geacht te weten wat netwerken is en hoe het moet. Het was een hoop gesprekstechniek. Of ik dat nodig had? Wie zal het zeggen. Het voordeel is dat je weer nieuwe contacten maakt en dat is netwerken nietwaar. De cursus in Groningen loopt nog door tot eind dit jaar. Het is niet moeilijk en je leert er altijd wat. Het voordeel is dat ik aangezet word tot dingen die ik anders misschien zou laten liggen, bijv. de fotografie. De cursus is een en al gericht op het zelfstandig ondernemerschap en heeft geen enkele artistieke ambitie. Dat is even wennen om met een groep kunstenaars samen te zijn en er niet over de kunst wordt gesproken. Bijna onnatuurlijk.
Verder heb ik de kunstmarkt in Stadskanaal achter de rug. Het was erg gezellig en ik mocht ook nog twee kleine schilderijen verkopen.
In september doe ik mee aan een expositie in Amsterdam van nieuwe BBK-leden. Daarom ben ik met een paar nieuwe doeken begonnen. Gelukkig hebben we een paar weken vakantie van de cursus en kan ik me hierop concentreren.
Er is een boek uitgekomen “Original Art Collection, Kunstvademecum”, waar ik ook in sta. Liefhebbers kunnen het bestellen bij Uitgeverij Promotie Advies, isbn 90-809089-1-6.
Afdeling poëzie: er kan ingetekend worden op mijn nieuwe bundel. Er ligt een lijst in de galerie van de Oude Marktpassage (alleen zaterdag open) of men kan mij een e-mail sturen.

Donderdag 2 juni 2005.

De afgelopen 14 dagen waren erg druk. Twee cursussen bij elkaar is toch wel erg veel, maar ook erg leerzaam. Daarnaast heb ik drie schilderijen geschilderd en ben ik bezig om mijn bundel gedrukt te krijgen. Dat dit een dure aangelegenheid is wist ik wel, dus ben ik nu bezig geld bij elkaar te schrapen (donaties welkom op giro 1331776). Ik streef naar een presentatie in september a.s. Afgelopen zondag heb ik voor het eerst een expositie geopend. Rasim Huseynov en Wafa Roestamova hebben een expositie in het Golden Zieltje te Termunterzijl. Aan mij de eer deze te openen. Het was erg spannend, maar gelukkig ging het goed. Alleen de publieke belangstelling viel wat tegen. Voor deze opening heb ik een gedicht geschreven (zie gedichten).
Vanmiddag is de opening van het kunstproject van De Baldakijn (school) in het Refajaziekenhuis te Stadskanaal. Het is een vrolijk geheel geworden. Ik ben benieuwd naar de reacties. De kinderen vinden het prachtig.
Verder heb ik samen met Henk van Klinken meegedaan aan de kunstmarkt, Artexplosion, te Assen. Veel mensen, weinig verkocht. Het directe contact met het publiek vind ik erg leuk. Zo had ik een oude etalagepop meegenomen om te beschilderen. Kinderen uit het publiek vonden het schitterend om mee te helpen schilderen. Waarom geniet ik daar zo van?

Vrijdag 13 mei 2005.

Wat brengt ons vrijdag de dertiende? Ik weet het nog niet, want het is tien uur in de morgen. Gisteravond is het weer eens laat geworden en mijn ogen zijn nog maar net open. Het is in ieder geval prachtig weer. De expositie bij Erika Stulp is alweer afgelopen en het resultaat was nul. Ook een ander schilderij, waar een optie op was genomen, is niet verkocht. Eind mei doe ik mee aan een kunstmarkt in Assen samen met Henk van Klinken. Ik hoop dat dat eindelijk weer eens iets oplevert.
De training in Groningen leert me veel, maar ik heb het gevoel, dat ik toch een andere doelstelling heb dan de rest van de groep. Daar zal de leeftijd een rol in spelen. De jongeren staan nog aan het begin van hun loopbaan en willen/moeten daar hun levensonderhoud in zien te vinden. Dat moet ik ook wel, maar ik heb niet zoveel wensen meer, een broodje op de plank en een dak boven mijn hoofd is voldoende. Het is interessant om met deze groep te trainen en ben erg nieuwsgierig waar iedereen over één of twee jaar staat.
Vervolgens werd ik deze week gebeld met het verzoek de opening van de expositie van Rasim en Wafa in Termunterzijl te willen verzorgen. Na enige twijfel heb ik dit toegezegd. Ik heb zoiets immers nog nooit gedaan en spreken in het openbaar is nooit mijn sterkste punt geweest. Een goede training????

Zondag 24 april 2005.

Afgelopen dinsdag ben ik gestart met de training “Kunst is ondernemen, ondernemen is kunst”. Ik was wel wat gespannen, want je weet nooit wat je tegenkomt!! Zo te zien en te horen lijkt het een leuke club met veelal jonge kunstenaars. Misschien moet ik me maar gaan gedragen als de “oma/moeder” van de club. Een rol, die me waarschijnlijk wel past. Er zitten verschillende disciplines bij, wat het geheel alleen maar leuker maakt en spannender. Een nadeel is mijn woonplaats i.v.m. projecten, die je samen zult moeten doen. Dit is voor mij weer een extra kostenplaatje. Aan de andere kant: ik heb de huur van het atelier in de school opgezegd. Dit omdat er regelmatig (zo 1 x per week) ramen worden ingegooid en ander vandalisme wordt gepleegd. Het is daarom niet mogelijk je werk daar achter te laten, wat toch wel de bedoeling was. De gemeente doet er niets aan en weet niet of ze er wel iets aan willen doen. Voor hen was het een veilig idee, dat het gebouw “bewoond” werd. Dat scheelt mij dus 50 euro in de maand, die ik dan weer kan besteden aan extra reiskosten.

Dinsdag 12 april 2005.

Vorige week moest ik tot mijn grote spijt constateren, dat mijn nieuwe atelier een luchtkasteel was. Ik heb de huur moeten beëindigen wegens vandalisme! Om de haverklap worden er ramen ingegooid. Het leek mij daarom onverantwoord om er kunstwerken op te hangen. In en om het gebouw wordt veel gerotzooid door de jeugd. Ook de andere kunstenaars overwegen met het project te stoppen. Ik vind het verschrikkelijk jammer, want het was een mooi gebouw met heel veel mogelijkheden.
De intakegesprekken voor de training “kunst is ondernemen” zijn achter de rug en ik ben goedgekeurd. Nou is het nog afwachten wanneer ik geplaatst wordt. 19 april is de aftrap voor de eerste groep, in september voor de tweede groep.
Op het ogenblik help ik Henk van Klinken in de Baldakijn, een school voor speciaal onderwijs, bij een kunstproject en dat bevalt me uitstekend. De expositie bij Erika Stulp in Groningen wordt positief ontvangen, maar er is nog niets verkocht. Het zou wel een welkome bijkomstigheid zijn vooral voor mijn giro en een klein beetje voor mijn ego!

Maandag 14 maart 2005.

Hoi, ik ga naar een informatiebijeenkomst van de Memo Trainingen Amsterdam in …..Groningen. Eindelijk eens iets in de buurt. Nu word ik een volleerd kunstenaar die alles gaat weten over management en over het opbouwen van een bloeiende kunstenaarspraktijk!
En gij gelooft dat?
Een beetje cynisch ben ik wel over het een en ander, maar ik ben toch nieuwsgierig genoeg om te gaan en te horen hoe het zou moeten of kunnen.
Komende week krijg ik de sleutel van een nieuw atelier. Het is een heel schoollokaal voor mij alleen. Wat een ruimte! In de school werken nog een viertal kunstenaars. Allerlei plannen spoken door mijn hoofd. Misschien daarover later meer. De maand april exposeer ik in Groningen en wel bij Kunstproeverij Erika Stulp. Ook dat is weer een uitdaging. Enkele nieuwe werken heb ik klaar en ik hoop er minstens nog twee te maken.
Om mijn financiële positie wat te verbeteren had ik een baantje aangenomen voor 6 weken bij een call center voor de belastingdienst. Na 6 dagen echter was het al weer voorbij vanwege overbezetting …… Een hoop heisa voor niks, tijd weg en nog geen geld. Daarom heb ik afgelopen week gesolliciteerd in Bunde, Duitsland. Dat was op zich een hele ervaring, maar de afloop is nog onbekend.
Soms vraag ik me af, of ik me wel in dit soort avonturen moet storten. Maar in de toekomst kijkende wordt me weinig keus gelaten. De WWIK-eisen worden steeds strenger!

dinsdag 1 februari 2005.

Wat doet Nederland met zijn kunstenaars? Sinds 1 januari jl. is er een nieuwe regeling ingegaan. De WIK wordt nou de WWIK. Om in aanmerking te komen voor deze inkomensregeling worden er inkomenseisen gesteld. In het eerste jaar moet je 1089 euro uit kunst hebben verdiend, het tweede jaar 2200, het derde 4500 en tenslotte 6000 euro! Ik ben best tevreden met mijn gang in de kunst, maar voorlopig zit ik nog lang niet aan die 6000 euro. Voor een groot aantal kunstenaars zal dit betekenen dat ze voortijdig moeten afhaken en iets anders moeten gaan doen of de bijstand induiken, waarbij je verplicht moet solliciteren. Nou lees ik voortdurend in vakbladen dat de WWIK je de ruimte geeft om te experimenteren……… Misschien ben ik gek, maar veel gelegenheid om te experimenteren is er niet. Je mag al blij zijn als je wat materiaal kunt kopen naast je gewone zaken voor levensonderhoud. Voorbeeld: mijn WIK is 564 euro per maand. Gas, water, licht: 106 euro. Ziekenfonds 67 euro, telefoon 35 euro, benzine 40 euro, huur 220 euro. Materiaal???? Het wordt iets gemakkelijker als je elke maand een schilderij verkoopt of als je mensen in je omgeving hebt, die je regelmatig iets toestoppen. Gelukkig heb ik het laatste. Ik kan dus voorlopig doorgaan, maar dat heel veel kunstenaars het voor gezien houden is erg jammer. Zo komt een nieuwe ontwikkeling in de kunst niet van de grond. In ieder geval niet in Nederland. En dan sturen ze goede kunstenaars ook nog eens terug naar het land van herkomst!!! De wereld wordt kleiner en daardoor zal Nederland nog kleiner worden, zeker met dit beleid. Ik geloof dat ik mijn koffers maar moet pakken, hier is niets te vinden. Wie het hier mee eens is volge mijn voorbeeld. Het zou een hele stunt zijn als er een massale uittocht van kunstenaars plaatsvindt. Ik zie het al voor me, jullie ook?

Vrijdag 7 januari 2005.

Het nieuwe jaar is begonnen. De afsluiting van 2004 was door de vreselijke tsunami een gebeuren dat we niet gauw vergeten. Desalniettemin ging er voor 50 miljoen vuurwerk de lucht in. Gelukkig is er nog geld overgebleven om de mensen in Azië te helpen. De nationale actie bracht tot nu 112 miljoen op. Ik heb niet gedoneerd. We zijn van plan nog een actie van kunstenaars op te zetten.
Rasim en Wafa zullen bijna zeker terug moeten. A.s. vrijdag hebben ze nog een laatste gesprek. Deze week ben ik druk bezig geweest om te kijken wat ik nog kan doen. Ik heb wat brieven geschreven en enkele mensen benaderd.
Hun verdriet en angst is voor mij even hartverscheurend als de beelden uit Azië. Er wordt hun eveneens een toekomst ontnomen. Twee briljante kunstenaars, die we hier in Oost Groningen zeer waarderen en nodig hebben, zomaar weg. In de komende tijd hoop ik hierover nog meer te kunnen berichten. Met elkaar hopen we nog steeds op een wonder.

Dinsdag 14 december 2004.

De donkere dagen voor kerst zijn aangebroken. Om vijf uur in de middag trek ik de gordijnen dicht en ontsteek de kaarsen. De kou is in het hele huis merkbaar. Met één kachel red je het niet om het hele huis warm te houden. In het atelier wordt mijn adem verspreid in de vorm van witte wolkjes. Echt prettig werken is het niet, maar het lukt nog. Hoe deden die oude meesters dat toch? Het zal een kwestie zijn van door willen gaan.
De kunstmarkt op 20 november was leuk en naar mijn mening geslaagd. Het publiek kwam tenminste, al was het bestedingspatroon weer minimaal. Laatst hoorde van een kunstenares de uitspraak: mijn werk gaat het niveau van de kunstmarkt te boven! Ik wist niet wat ik hoorde. Ik kan me voorstellen dat je geen zin hebt om een hele dag op een markt te gaan staan, maar wie bepaalt of je werk het niveau te boven gaat???? Als je de deelnemers bekijkt is het inderdaad zo, dat het werk heel verschillend is en het ene misschien beter is dan het andere, maar daar zou je een week discussie over kunnen hebben. Ik begrijp de kunstenaars niet die zich beter voelen dan anderen. Volgens mij ploeteren we allemaal om iets te maken wat goed is. Zelf vind ik het directe contact met het publiek heel prettig en of ze dan iets kopen of niet maakt me niet zo veel uit, maar misschien ben ik te gemakkelijk. Bovendien vind ik dat je moet laten zien dat er ook in de Kanaalstreek aan kunst wordt gedaan en hoe kun je dat beter doen dan op een markt?

Donderdag 4 november 2004.

Het is me het weekje wel. Ik keek uit naar election day in Amerika. Het beloofde spannend te worden. Mr. Bush mocht van mij van het toneel verdwijnen en zo te horen hadden meer mensen over de hele wereld dat idee. Toen kwam de moord op Theo van Gogh en was Amerika verder weg dan ooit. Hoewel ik het schokkend vond, was het voor mij niet nodig geweest om er de hele dag van op de hoogte te worden gehouden. De dood van Gerrie Kneteman werd zo ondergesneeuwd, dat ik medelijden met hem kreeg. Leven en dood is een rare zaak. Verwarrend, onthutsend en verbazingwekkend. Toen kwam de uitslag in Amerika van de verkiezingen. Bush wint….. Moet/mag je als kunstenaar iets met al die feiten doen? Verschillende beelden spookten door mijn hoofd en spoken nog steeds. Alles wat ik echter op het doek kreeg was een chaos van kleuren. Geen structuur, geen vorm. Is dat wat er overblijft. Vandaag heb ik de neiging om maar een bloem of herfstblad te gaan schilderen. In ieder geval iets wat duidelijk is voor iedereen.
Daarnaast ligt er het feit dat een bevriend kunstenaarsechtpaar terug moeten naar hun land van herkomst. Veel verdriet, veel spanning en ik kan er niets aan doen. Actie voeren? Bijvoorbeeld: houd echte kunstenaars hier? Jammer genoeg zie ik daar geen heil in. Zeker niet meer in deze verharde maatschappij en met deze minister.
Nog enig optimistisch nieuws: in Groningen (universiteit) heb ik zowaar een schilderij verkocht! Ik trek dus hierbij mijn woorden van de vorige keer terug. Verder heb ik een paar galerieën bezocht, maar nog geen concrete afspraken binnen. De kunstmarkt op 20 november a.s. in Stadskanaal heb ik bijna rond. Ik heb daar erg veel zin in, omdat je bij zoiets heel direct met het publiek te maken hebt. Daarna is het geloof ik even rustig aan dit front.

Donderdag 23 september 2004.

Onderstaande passage over twijfel bij jezelf las ik in het boek van Renate Dorrestein, het geheim van de schrijver: “’s Ochtends zie je de buren naar fabriek of kantoor vertrekken, en je benijdt hen om hun nuttige leven, met welomschreven taken en met een chef die bepaalt hoe die verricht moeten worden. Waar ben je zelf in vredesnaam mee bezig? (met het schrijven van een boek waar niemand om gevraagd heeft.) Heeft schrijven eigenlijk nog zin, na Dante, Shakespeare en Stendhall? (je kunt het bijltje er net zo goed bij neergooien)” – einde citaat. Het deed me goed dit van een zo gerennommeerd schrijfster te lezen (voor wie wil gaan schrijven, raad ik het boek aan). Twijfel zal dus wel bij elke kunstvorm horen. Ik denk ook dat je daardoor kritisch blijft naar je eigen werk.
Expositie bij de RuG: tot nu toe nog niets gehoord. Wel dat de twee gedichtenbundels zijn verdwenen. Ook de intelligentia van dit land weten dus niet van mijn en dijn. Gelukkig had ik er al rekening mee gehouden en daarom slechts twee exemplaren ter inzage neergelegd.
Open atelierroute: het was geen overweldigend succes, maar ik heb wel al mijn bundels verkocht (nu uitverkocht) en nog enkele kleine werken.
Dan nog een verheugende mededeling: binnenkort verschijnt weer eens iets van mij in Toal en Taiken, het groningstalig tijdschrift. Het was een poos geleden dat ik iets in het gronings had gemaakt, maar af en toe komt het toch weer boven en wil ik iets in het dialect uitdrukken. Behalve gedichten blijft het schrijven op dit moment een beetje in het verdomhoekje. Misschien moet het eerst weer winter worden met lange donkere avonden.

Zaterdag 11 september 2004.

Zal dit een datum worden, die je bijna niet meer durft te noemen? Maar na 10 september komt altijd weer 11 september. Je kunt het niet overslaan…..Vandaag dus 11 september. Voor mij de dag na de opening van de open atelierroute. Daar stond ik dus eindelijk tussen de “echte” kunstenaars. Trillende handen en bibberende knieën. Gelukkig had mijn mentor uit Soest belooft te komen en ze kwam ook, maar door moeilijkheden bij de NS een uur te laat. Ik was vroeg gegaan om op het terras me wat moed in te drinken en mijn collega’s binnen te zien komen. De een nog meer uitgedost dan de ander. Volgens mij val je alleen nog op als je je gewoon kleed. Gelukkig had ik dat gedaan. Witte broek, zwarte bloes – gewoner kan niet.
Het geheel, ook expositie, kon me niet opwinden. Een beetje een ingedut zooitje. Misschien is dat ook niet verwonderlijk, want we zijn allemaal boven de 50. Je kent het wel, geitenwollensokken en bretels. Het verbaasde me dat er zo weinig jonge kunstenaars aan mee doen, maar misschien zijn die allemaal uit dit gebied weggetrokken. En gelijk hebben ze. Mijn maatje uit Soest ging mee naar huis en omdat ze bleef slapen, konden we na die tijd wat napraten en werd ook mijn overig werk grondig onder de loep genomen. Eindelijk weer eens met iemand over inhoud en werk kunnen praten. Zeer inspirerend.
Heeft het daarnaast zin om contacten te hebben met andere kunstenaars? Ze zeggen me weinig en doen me niets. Ik denk dat ik daar maar geen energie meer in steek. Alleen Rasim en Wafa (kunstenaars uit Azerbeidjan) zitten wat mij betreft op dezelfde golflengte en zijn dan ook een verrijking. De rest? Ach, je kent ze en daar laat ik het maar bij.

Dinsdag 31 augustus 2004.

Na een house-sitting periode van 5 weken ben ik weer lekker op mijn eigen stekkie en kan het “normale” leven weer beginnen. De voorbereidingen van de open atelierroute Oost-Groningen zijn in volle gang. Zie ook www.rcpog.nl. De daarbij horende expositie in Veendam is geopend. Ik ben erg benieuwd hoe het eruit ziet en of ik tussen al die “kunstenaars” me kan handhaven. Volgende week bij de opening van de atelierroute zal ik het zien.
Gisteravond heb ik de site van De Ploeg bekeken en was over het werk teleurgesteld. Ik leef blijkbaar nog bij de oude Ploeg en verwacht vernieuwend werk. De site zelf had ook weinig uitstraling. Dat had Werkman anders gedaan! De vraag komt dan bij me boven of ik er bij zou willen horen en na enig overdenken kwam ik tot de conclusie dat ik het niet zou doen (als ze me al zouden vragen). Steeds meer kom ik tot de slotsom dat ik mijn eigen gang maar moet gaan en kijken wat er van komt.
Bij de RUG in Groningen heb ik vorige week 11 werken in de kantine opgehangen (rug.nl/ppsw/voorzieningen/kantine) en de reacties waren meteen al gunstig. Alleen die professor met geld ben ik nog niet tegengekomen……….

Dinsdag 3 augustus 2004.

Vakantietijd – komkommertijd. Zo ook bij mij. Daarom heeft het wat langer geduurd voor ik weer iets aan de lezers dezes toevertrouwd heb.
Kunst en Co. heeft mij weer goedgekeurd. Voorlopig kan ik weer een jaar doorwerken. Wat staat er op het programma? Kunstroute 18 en 19 september met daaraan gekoppeld een gezamenlijke expositie van de deelnemende kunstenaars in Veendam. Verder vanaf eind augustus een expositie bij de RuG in Groningen. Er hangen daar ongeveer 15 werken, die ik momenteel aan het selecteren ben en waarvan ik hoop er tenminste 1 te kunnen verkopen aan een professor. Want ik denk niet dat ik het van de studenten moet verwachten.
Verder zit ik barstensvol ideeën, maar om die uit te werken moet het weer wel veranderen. Deze warmte is aan mij niet besteed. Dus nog maar even wachten.

16 juni 2004.

Kan kunst iets toevoegen aan de kwaliteit van het leven? Of je beter maken, je lichter voelen? Door de ziekte en het zichtbaar naderende einde aan het leven van mijn schoonmoeder zit ik over deze vragen na te denken. Niet meer denken of ik wel kan schilderen of schrijven, maar over het nut daarvan. Willen de kunstenaars “iets” nalaten aan de komende generatie of is het een egostrelende bezigheid? Het nadeel van deze manier van denken is, dat er bijna niets tot stand komt. Omdat ik nog enkele opdrachten heb, moet ik het penseel wel ter hand nemen, maar anders ……
Misschien weten enkele lezers een antwoord op bovenstaande vragen. Ik hou me van harte aanbevolen en zal de mails met meer dan gewone interesse lezen.

1 juni 2004.

Zaterdag jl. met de post ontvangen een beroepsmatigheidsonderzoek van Kunst en Co, aangevraagd door de gemeente Groningen. Daarmee wordt bekeken of ik nog in aanmerking kom voor de WIK. Vanmorgen van 8 tot 12 bezig geweest met invullen, rekeningen verzamelen, activiteiten benoemen, copieën maken van vanalles en nog wat. Tja, je moet er wat voor over hebben …….. En nou maar hopen dat er gunstig over me beslist wordt. Enig invloed uitoefenen is niet mogelijk. Liever had ik gehad dat ze bij me thuis kwamen en mijn werk bekeken, maar ja, mijn vader zei het altijd al:”Laive koekjes worden d’r nait bakt”.

Vorige week een selectiegesprek gevoerd voor het project “kunst in de klas”. Er waren 30 aanmeldingen en er kunnen slechts 12 geplaatst worden. Het gesprek vond ik heel positief, maar wil men nog investeren in een 50plusser? Ook hierin zal ik gewoon moeten afwachten. Een en ander bevordert niet de rust die ik nodig heb om lekker te werken. Ik ben daarom alleen maar bezig met mijn opdrachten en laat het vrije werk meest liggen. Als ik daarmee bezig ga, voel ik een soort boosheid boven komen. Nou zou ik dat kunnen vertalen in een woest schilderij, maar ik geloof dat ik dat allemaal wel gehad heb. Ik wacht dus maar even tot de rust is weergekeerd.

Zondag 2 mei 2004.

Een heerlijke tijd achter de rug. Vorig weekend was er de kunstmanifestatie in de der AA-kerk in Groningen. 150 kunstenaars deden er aan mee en daar was ik één van. Ongelooflijk. Vrijdagavond “mijn” hokje ingericht, samen met dochter Jantien. Ik vond het wel spannend. Je maakt een selectie van je werk, maar neem je het juiste mee? En detoneer je niet? Griezelig, maar lekker griezelig. Zaterdag van 11 tot 11 uur en zondag van 12 tot 6 uur. Veel publiek en veel positieve reacties. 2 schilderijen en 2 gedichtenbundels verkocht (meer bundels had ik niet meegenomen) en dat was boven verwachting. Niet dat ik er meteen rijk van word in geld uitgedrukt dan, maar ik was wel de koning te rijk. Bovendien oude bekenden ontmoet, waar ik van dacht ze nooit meer te zien. Super.

Goed dat is een week geleden. Nu ben ik al weer druk bezig met de voorbereidingen van de twee kunstmarkten die op het programma staan en met een paar opdrachten die nog af moeten. Het schrijven schiet er een beetje bij in, maar dat wil ik binnenkort toch weer op pakken, anders stroomt mijn hoofd misschien nog over. Gelukkig wordt het zomer en kan ik weer buiten zitten schrijven.

Dinsdag 6 april 2004.

Als de buien van de afgelopen dagen jaagt het leven voorbij. Dan weer regen, dan weer zonneschijn. En dat allemaal met een behoorlijke snelheid. De afgelopen weken erg druk geweest, maar vraag me niet waarmee allemaal. Een paar positieve punten: opdracht binnen voor het maken van een paar schilderijen, 1 schilderij verkocht, een vriend gaat me introduceren bij een aantal galerieën, nieuwe gedichtenbundel gecorrigeerd en met commentaar voorzien teruggekregen, doe mee met een kunstveiling in Meppel t.g.v. een kindertehuis in Nepal - catalogus eveneens voorzien van een gedicht van mij, ruimte aangeboden gekregen in de koekjesfabriek in Wedde om werk op te hangen, mij opgegeven voor het project Kunstdicht, opgegeven voor de cursus van Kunst en Co: het spel en de knikkers en voor het project Kunst in de klas. Voor de cursussen is het nu afwachten of ik geplaatst word. Verder help ik mee een kunstmarkt in Stadskanaal te organiseren. Och, als ik dit allemaal teruglees, gaat het niet slecht met me en kom ik de zomer wel weer door. Als het maar niet te heet wordt, want daar heb ik een gruwelijke pest aan en komt er niets uit mijn handen met het gevolg een sjagrijnig persoon, die dan weer blij is, dat er niemand in de buurt is.

Maandag 8 maart 2004.

Vandaag bezoek gehad van twee bevriende kunstenaars, die me de jas goed hebben uitgeveegd! Hoe ik het in de vrede kon verzinnen om beestjes en bloemetjes te gaan schilderen en dat alleen om wat meer brood op de plank te krijgen c.q. te werken voor de gunsten van het grote publiek. Tsja, als ik nou een broodheer had... We hebben een hele discussie gehad over hoever je moet gaan om bepaalde behoeftes te moeten bevredigen. Zo’n discussie doet me goed en inspireert.
Afgelopen week in Ootmarsum diverse galerieën bezocht en het Rijksmuseum Twente. Erg mooi en soms erg frustrerend. Ton Schulten heb ik dus wel even helemaal gehad! Jaloezie? Nee, het is voor mij een voorbeeld zoals ik het niet wil. Dan maar liever in de anonimiteit werken en me verder ontwikkelen al ben ik me ervan bewust dat niet elke verfartiest daar zo over denkt.
In het kader van de boekenweek heb ik voor de bibliotheek nog wat gedichten geschreven voor een plaatselijke uitgave van een klein boekwerkje. Leuk om te doen en te weten dat ze je kunnen vinden. Deze week druk met het invullen van de WIK formulieren, waarin ze willen weten welke kapitalen ik het afgelopen jaar hebt verdiend. Kan ik misschien nog een paar ambtenaren blij maken!

Donderdag 19 februari 2004.

De afgelopen weken door familie-omstandigheden niet veel kunnen schrijven en/of schilderen. Vandaag evenwel weer lekker bezig geweest. Bij het CBK waren ze zo vriendelijk me op te nemen in hun bestand. Dus kun je me nu ook vinden op hun website. Ik weet evenwel dat ik er niet teveel van moet verwachten, maar voor mij was het wel weer een opsteker, evenals het lidmaatschap van de BBK. Zo lijkt het tenminste allemaal een beetje echt.

Vrijdag 23 januari 2004.

Zo, we gaan dit jaar er maar eens fris tegenaan. Dus heb ik besloten weer eens met olieverf te gaan werken. Het nadeel is de lange droogtijd, maar misschien is dat wel goed voor me, zodat ik niet zo onbesuisd te keer ga. Tot nu toe bevalt het me goed, al is het wel even wennen. Verder heb ik enkele galerieën aangeschreven en wacht ik met gepaste smart op reacties. Ik blijf optimistisch en verwacht toch wel minstens 1 reactie. Gelukkig heeft het CBK (Centrum Beeldende Kunst) in Groningen de goede wil getoond door me op te nemen in hun bestand. Dat is wel weer een opsteker. Een nieuwe gedichtenbundel heb ik doorgespeeld naar mijn dichtvrienden in Groningen voor kritiek en correctie. Mijn toneelstuk in het gronings wil nog niet echt vorderen, maar dat het "iets" wordt, daar ben ik zeker van.
Het enige nadeel van mijn leven nu is de krappe financiële situatie, maar dat neem ik op de koop toe. Na enig naslagwerk is mij gebleken, dat het in de kunstwereld nog nooit anders is geweest en waarschijnlijk ook nooit zal worden. Het erge is dat de meeste mensen dat heel gewoon vinden, want we "werken" immers niet. Waarom ben ik dan af en toe doodmoe (of zou dat te maken hebben met mijn leeftijd?)?

Dinsdag 30 december ’03.

Vanmiddag met Truus naar de supersale van Marten Randa in Winschoten geweest. Hoe komt het toch dat je met de ene kunstenaar kunt lezen en schrijven en je met de ander totaal geen feeling hebt en dan heb ik het niet over het werk zelf maar over de persoon. Zo afstandelijk en nietszeggend, geen gevoel. Niet dat ik daar om treur, wel dat het me verbaasd en me afvraag wat dat nu eigenlijk veroorzaakt. Wel leuke dingen gezien, maar niet spectaculair of iets waarvan ik zeg: dat zou ik graag willen hebben en me helemaal in verliezen of iets wat me inspireert. Mijn zoektocht eindigt dus niet in Winschoten.
Een leuk contact heb ik opgedaan op de literaire markt in Stadskanaal, waar ik een boek heb gekocht van Harm Verwey: Verzoening aan de Limpopo. Het is te gek voor woorden dat een schrijver van een dergelijk boek zo weinig aandacht van de omgeving krijgt. Het is nog niet eens te leen in de bibliotheek! Het is heel poetisch geschreven met een mooie verhaallijn. Wie het wil lezen: je kunt het bij mij lenen.
En dan is daar het einde van dit jaar. Voor mij een veelbewogen jaar en ook voor mijn directe omgeving. Al is het niets bij alle rampen die dit jaar onze aardkloot weer teisterden. Mijn gedachten zijn bij allen die zoveel hebben moeten lijden door natuurgeweld of oorlogsgeweld.
Ik hoop dat 2004 iets beters in petto heeft.

Maandag 15 december 2003.

Het grote nieuws van dit weekend: het gevangen nemen van de voormalige president van Irak. En wat zag die man eruit! Je zou haast medelijden met hem krijgen. Wat zou ik dolgraag even een kijkje in zijn brein willen nemen.
Vorige week: "literaire" voor mij geweest. Dinsdagavond heb ik deelgenomen aan een literaire markt in de bibliotheek in Stadskanaal. Erg leuk, nieuwe contacten opgedaan, goede belangstelling van de bezoekers. Voor herhaling vatbaar. Woensdagavond dichtersavond in Groningen met de club van de schrijversschool. Altijd heel leerzaam en inspiratief. Zondagmiddag naar een lezing van Hanny Diemer in het Streekhistorisch Centrum in Stadskanaal. Natuurlijk op z’n Gronings! Jammer dat er zo weinig bezoekers waren. Het was wel pokkenweer, maar dan nog. Ze verdient meer belangstelling. Het gaf mij wel de gelegenheid met haar kennis te maken en wat van gedachten te wisselen. Besluit: toch maar weer eens iets in het Gronings te gaan schrijven.
Verder kreeg ik een uitnodiging om mee te doen aan een kunstmanifestatie in Groningen in april 2004 en aangezien ik nog niets heb staan voor volgend jaar, ben ik daar maar op ingegaan. Eng, maar bovenal uitdagend.
Vandaag geschilderd aan een tweetal nieuwe werken, een nieuwe manier, een nieuwe opzet en vooral op zoek naar kleur, compositie en vorm.

Vrijdag 5 december 2003.

Gister mijn aanmeldingsformulier ingeleverd bij het CBK, Groningen. Nu maar afwachten of ze me willen opnemen. Het is gebruikelijk dat uitsluitsel daarover ongeveer 8 weken duurt. Dus dat is weer afwachten. De bergen formulieren zijn ingevuld, dus kan ik me nu weer bezighouden met de "werkelijk belangrijke dingen des levens".
Op mijn site zijn deze week een aantal andere schilderijen geplaatst en het ziet er nu een stuk beter uit. Dank aan mijn grote dochter, die de site voor mij verzorgt en me zo nu en dan tips geeft en me promoot bij wie ze maar kan bedenken! Verder is er een kalender in de handel gekomen met afbeeldingen van mijn werk. Gemaakt bij Foto Jitse Meijer, aldaar te bestellen of via mijn e-mail: stien@stien-a.nl. (8,95 euro p.s.).

Zondag 16 november 2003.

Twee uur in de nacht. Denken, denken en denken. Raar woord eigenlijk, net als het doen ervan. Je kunt het niet stopzetten. Gisteravond gekeken naar het uur van de wolf: Klaas Gubbels, kannen en tafels. En ik vind het zo fascinerend. Waarom? Ik weet het niet en toch ook weer wel omdat ik weet dat ik hetzelfde wil. Nee, geen tafels en kannen, maar dat doen wat je voelt dat je moet doen en de rest aan je laars lappen. Gister eindelijk eens naar het CBK geweest en een inschrijvingsformulier gehaald. En dan blijkt weer eens dat je zonder diploma van een academie je dubbel moet bewijzen. Of ze me inschrijven? Misschien. Waarom doe ik al die moeite en laat ik me op de pijnbank leggen? Omdat ik mezelf steeds weer wil bewijzen? Wie weet. Pijn is fijn, toch?
Verder deze week bij Geert Schreuder langs geweest (www.geertschreuder.nl). Weer even bijgekletst. Het was te lang geleden. Hij is een van de weinige personen die me werkelijk kan inspireren. Ben dus de volgende dag meteen met een nieuw doek begonnen, 80 x 120, waarvan de eerste opzet me wel bevalt. Afwachten dus maar of het werkelijk iets wordt.

Dinsdag 28 oktober 2003.

Uit de krant - Richard Florida: Creativiteit is de stuwende kracht achter de economie geworden. - Biedt perspectief, is het niet?-
Verder: Niemand zal het belang van cultuur wegcijferen, want niemand wil overkomen als een cultuurbarbaar. Maar de zuinigheid waarmee politici en bestuurders het altijd benaderen werkt averechts. Het is ongelooflijk dat de cultuurbegroting van Nederland nog altijd minder is dan 1 procent van de netto Rijksuitgaven. Einde citaat. Kan dit veranderen? Ik denk het niet, omdat de meeste mensen niet geloven in het belang van cultuur voor de samenleving en weet je wat pas erg is, ik begrijp dat. Want wat heb je aan kunst als je er zelf niets in ziet. En dat de grote meesters nu veel geld opbrengen? Wat heeft een gewoon mens daaraan? Ook ik heb er geen dubbeltje meer om en toch .. ben ik er bezeten van geworden en geef ik graag geld uit aan een goed schilderij, beeld of een avondje goed theater. Het geloof in de mens komt daardoor terug. In zijn kunnen, in zijn vermogen om zijn hersens te gebruiken. Daarom denk ik dat echte kunstenaars aantrekkers zijn van nieuwe ideeen en tijden.
Zelf ben ik nog niet zover en hoogst waarschijnlijk zit dat er ook niet in, maar dat betekent niet dat ik niets meer doe. Afgelopen zaterdag was ik in een winkel aan het schilderen en kwamen er een drietal jongens van plusminus 15 jaar langs. Ik bood ze aan om ook te gaan schilderen en zowaar dat deden ze. Zij genoten en ik genoot van hun enthousiasme. Zondag naar een opening geweest van de expositie van Channa. Heerlijk om haar vrijheid van schilderen te zien (kijk op www.channahp.schilderweb.nl).
Maandagavond weer deelgenomen aan een poezieclub in Groningen. Goed om met mensen van gelijke gedrevenheid te communiceren. Te vaak heb ik gedacht iemand te hebben ontmoet, waarmee ik kon filosoferen over kunst en hoe men daar mee omgaat en wat je daaraan zou kunnen veranderen. Gewoon kletsen over dat wat je bezig houdt of waar je mee bezig bent. Al te vaak is de ander op zichzelf gericht en niet op wat kunst en cultuur zou kunnen betekenen. In deze club is er aandacht en waardering voor alle deelnemers, wat warm en prettig aandoet en mij bovendien stimuleert om hard aan het werk te gaan.

Dinsdag 21 oktober 2003.

Gisteren 10 schilderijen opgehangen bij de Wooncom te Emmen. Lekker rommelig doorelkaar zoals ik dat zelf wilde. Ziet er goed uit, al zeg ik het zelf. En af en toe moet ik mezelf vertellen, want anders verlies ik het geloof. Zaterdag met kunstenaar Henk van Klinken schilderen in Autorama. Heb ik ook veel zin in. Over het nut ervan hebben we het wel een andere keer.

Zondag 12 oktober 2003.

Vrijdag jl. naar de kunstbeurs ArtTwente in Hengelo geweest. Voor mij was het teleurstellend. Weinig galeries, die nog meedoen en weinig vernieuwende dingen. Ik had het gevoel alles al een keer te hebben gezien. Mijn hartje werd nergens warm of koud van en dat is het toch waar je naar op zoek bent. Ook was het niet inspirerend, wat voor mij zou betekenen: thuiskomen en meteen naar de penselen grijpen. Uit gesprekken kwam naar voren dat het voor de meeste galeries te duur is om mee te doen, omdat er weinig verkocht zou worden. Ligt dat aan de economie of aan het werk dat ze brengen? Moet het roer niet eens worden omgegooid. Natuurlijk moeten ze omzet halen, maar was het de laatste jaren niet meer gericht op winstbejag en minder op de kunst zelf? Als je als kunstenaar 60 of 70 procent moet afdragen aan de galeriehouder ga je toch zoeken naar andere wegen? Want voor wie ben je dan aan het werk? Toch denk ik dat we elkaar nodig hebben en dat we weer eens wakker worden uit de droom van de tijd dat alles kon. Misschien moet ik toch eens op zoek naar een galeriehouder. Eentje waar je mee kan praten en die weet dat kunst meer inhoud dan geld alleen!

Zondag 5 oktober 2003.

Gister bericht gekregen van de gemeente Veendam. Mijn WIK uitkering is toegewezen. Een geruststellende gedachte dat er enig inkomen is, maar 550 euro per maand is geen vetpot. Daarvan moet je dan zorgen dat je jezelf met je werk in de picture stelt. Hoe ik dat moet doen is nog een grote vraag. Ik heb wel ideeen, maar dat kost wel allemaal geld. Galeries bezoeken en mijn werk introduceren zal met de auto moeten gebeuren. Nu heb ik wel een autootje, maar jammer genoeg rijdt die niet op water. Natuurlijk had ik dit allemaal al eerder bedacht, maar nu wordt het menens, want de bedoeling van de WIK is, dat je binnen 4 jaar een beroepspraktijk opbouwt waar je van kunt leven! Enige angst beklemt me, stel dat het me niet lukt? Brrrrrrrr.
Gister ook naar de Groninger Boukendag geweest. ‘s Middags was er een uitreiking van een literaire prijs voor de beste Groninger schriever (Gronings) van de afgelopen drie jaar. Het heeft allemaal weinig indruk op me gemaakt. Even had ik weer het gevoel in een kerk te zitten, waar alleen nog oudjes in de bankjes plaatsnemen. Een groepje mensen die het Gronings nog zeer aanhangen, maar waar geen toekomst inzit als er geen jonge aanwas is. Ik kwam er met mijn vijftig jaar al moeilijk tussen, wat moet een jongere garde er dan beginnen? In de pauze ben ik maar naar huis gegaan en heb me af zitten vragen of ik nog wel door moet gaan met mijn schrijverij in het Gronings. Op deze manier zou ik dus niet, zou ik daar naar streven, op zo’n middag op het toneel gaan staan. ‘s Avonds was meer een feestavond met veel muziek en de uitreiking van de K. ter Laan prijs. De sfeer was beter en ook was er wat meer "jonkvolk" aanwezig. Op het eind was ik zelfs zover dat ik het Gronings volkslied weer mee kon zingen. Maar nog steeds met de bittere smaak van de middag. Aan het eind van de dag had ik gegeten en gedronken, het brood was oud en kruimelig, de wijn was nog te pruimen.

Maandag 29 september 2003.

In de krant gelezen: een professor weigert zijn portret, omdat de kinderen het niet op pappie vonden lijken. In Assen wordt 10 jaar na zijn dood een portret getoond. De opdrachtgever had dat zo bepaald omdat zijn oren te groot waren afgebeeld! Deze mensen zijn het voor mij niet waard om geportretteerd te worden, zelfs als een fotograaf ze zouden fotograferen valt hen het resultaat nog tegen. Waarom ik dit hier noem? Afgelopen weken heb ik geprobeerd een dubbelportret te maken. Iedereen kan zien wie het moeten voorstellen, maar daar houdt de vergelijking ook op. En weet je, ik zit er niet eens mee. Ik ben enerzijds geen getalenteerd of uitgesproken portretschilder, aan de andere kant beoogde ik er een ander doel mee. Gewoon een schilderij maken, waarin ik een speciaal effect in wou hebben en dat is aardig gelukt. Dus ik zeur niet en wat nog leuker is: de afgebeelden ook niet.

Maandag 22 september 2003.

Afgelopen zaterdag een stuk kunstroute gereden hier in de regio. Waarom doe je zoiets? Ik hoop altijd iets nieuws te zien, waar je hart van gaat bonken, of in ieder geval iets wat mij eventueel zou kunnen inspireren. De meeste kunstenaars die ik ontmoet heb en waarvan wij het werk konden bewonderen is dat niet gelukt, behalve bij de glaskunst in Nieuweschans. Ik raad iedereen daar eens te gaan kijken en stil te worden. Wat een pracht en wat een kunde! Dat maakte de verder vrij kleurloze route (voor zover ik heb gezien dan) meer dan goed. Er wordt me geregeld gevraagd waarom ik niet meedoe. Tsja, misschien durf ik niet.

Maandag 8 september 2003.

Regen, regen. Welke idioot gaat er nu een uur fietsen in de regen? Dat zouden veel meer mensen moeten doen! Het is heerlijk en allerlei ideeen komen je bezoeken, zodat, als je thuis lekker hebt gedoucht, meteen weer aan het werk gaat. Een groot schilderij af en een nieuwe opgezet. Gister in Termunterzijl geweest, prachtig weer en een heerlijke sfeer van lucht en licht, meeuwen en brommers. Genoeg om een gedicht over op te zetten. Of een verhaal. Daar ben ik nog niet uit. Op de gedichten- of verhalenpagina zal wel wat verschijnen. Iets moet er zeker uitkomen. Toch?

Dinsdag 2 september 2003.

Met een groot doek bezig. Lukt wel aardig, maar de twijfel over mijn eigen kunnen blijft. Ben een keer geen innerlijk landschap aan het schilderen, maar naar een voorbeeld. Misschien is dat ooit wel te verkopen. Vorige week hoorde ik van iemand dat uit mijn doeken zoveel verdriet en eenzaamheid sprak. Op zich vind ik het niet zo erg dat dat iemand erin wil vinden, maar zelf vind ik dat niet en als het er al in zit, zou het niet het verdriet van de mensheid kunnen zijn? Dus moet ik nu maar blije doeken gaan maken, alsof de wereld er op dit moment zo rooskleurig uitziet! Moet kunst geen tijdsbeeld aangeven? Had men er ook maar bijgezegd of ze goed of slecht geschilderd zijn, dan zou ik er nog wat mee kunnen. Ik weet dat ik nog heel wat techniek tekort kom en daar nog hard aan moet werken. Hoop op beter? Jazeker, het is met schilderen en schrijven zoals met alles in het leven: aldoende leert men.

Maandag 25 augustus.

Gisteravond verjaardagsvisite. Natuurlijk kwam de krant ter sprake en het feit dat ik alleen ben gaan wonen. Voor 'gewone' stervelingen een moeilijk te begrijpen item. Voor mij is het een vrijheid, ongekend. Werken wanneer en hoe lang je wilt of alleen maar zitten denken over wat nu te maken of hoe nu verder met het schilderij of gedicht of verhaal. Soms denk ik wel dat ik me moet beperken tot of schilderen of schrijven, maar dat lukt me niet. Dan ga ik me tussen het drogen van de doeken door vervelen en als ik ergens een hekel aan heb is dat het wel. De volgende expositie is bij de wooncom in Emmen en daar wil ik nog wat nieuw werk voor maken. Dus aan het werk.

Dinsdag 19 augustus 2003.

Kwart over negen in de morgen, telefoon. "Ga de krant maar halen, want je staat erin", zegt Jitse. Dus ik op de fiets krant halen, doodnieuwsgierig natuurlijk wat ze ervan gemaakt hebben. Ben ik teleurgesteld dat er zo weinig over kunst in staat, dat het een beetje sensatie is geworden? Ach een beetje wel. Aan de andere kant weet ik zo langzamerhand wel, dat kunst in deze regio niet leeft. Nu de reacties maar afwachten. De krant wordt apart gelegd, zodat ik af en toe nog even stiekem kan kijken.